کد خبر: 195572

کارآمدی؛ یکی از مطالبات جدی مردم

مشکلات ایجاد شده برای مردم در سالهای اخیر نباید مانع از حضور در صحنه انتخابات باشد چرا که مردم در این چند سال بخوبی دانسته اند که باید با انتخاب درست و میدان دادن به افراد صالح و  توانمند بر این مشکلات غلبه  کرد.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

هر ساله در راهپیمایی 22 بهمن مردم با ابتکارات خودجوش شعارها و یا ماکت‌هایی را تهیه و به معرض دید مردم می‌گذارند که در هر سال خاطره‌های جدیدی را برای حاضرین رقم می‌زند. یک سال مجسمه بدار آویخته رئیس جمهور مفلوک آمریکا، سال دیگر ماکت‌های ابتکاری از موشک و ماهواره و... اما امسال که راهپیمایی بصورت سواره و با موتورسیکلت و خودرویی برگزار شد کمتر با دست نوشته‌ها و ماکت‌های مردمی مواجه شدیم ولی یک تابلو نوشته توسط یکی از شهروندان در خیابان انقلاب حوالی میدان فردوسی نظر را جلب کرد . : «مشکلات اقتصادی ناشی از انقلاب نیست، ناشی از انتخاب است»

با دیدن این جمله کوتاه به عمق بصیرت ملت و هوشیاری آنها پی میبریم. نگاهی به مبانی شکل گیری انقلاب اسلامی و آرمانهای اصیلش حکایت از آن دارد که ارکان سه گانه انقلاب (رهبری امام ، امت امام ، مکتب و آرمانهای امام) به درستی و بر اساس اصول و مبانی مستحکمی همچون استقلال، آزادی،مردم سالاری و استقرار و عملی شدن اسلام در تمام شئون زندگی استوار بود.

مردم ما هرگز انقلاب نکردند تا زیر بار خفت و ذلت استکبار بروند و در انقلاب شعار می‌دادند که :« زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی»‌، مردم ما انقلاب کردند تا اسلام حاکمیت یابد که امام راحل فرمود : «ما انقلاب کردیم تا احکام اسلام جاری شود» ، مردم ما انقلاب کردند تا از وابستگی به آمریکا و انگلیس نجات یابند و از روز اول شعار ضد استکباری می دادند و هیچگاه تصور نمی‌کردند که کسانی را در لباس مدعی انقلاب ببینند که راه نجات کشور را به جای تکیه بر توانمندی های این سرزمین، در التماس به کدخدا ببینند.

تا برگزاری انتخابات کمتر از یک ماه باقی مانده است و ملت بزرگ ایران با تأسی به همان مبانی انقلاب بایستی که با انتخابی درست، بقای انقلاب اسلامی و  بقای ایران سرافراز را تضمین کنند که راه تداوم آرمانهای انقلاب از مسیر انتخاب درست می‌گذرد.

پس باید در انتخابات 1400 به سبک انقلاب اسلامی در سال 1357 عمل کنیم. اولین ویژگی حضور همگانی بود. مانند دوران انقلاب که همه آحاد مردم در آن حضور داشتند (تصاویر و فیلمها نشان می‌دهد که در انقلاب همه اقشار ، سلیقه ها و اقوام و ...حضور داشتند) در انتخابات هم باید مانند انقلاب حضوری حداکثری داشته باشیم که مشارکت حداکثری پایه گذار امنیت و اقتدار کشور خواهد بود.

مشکلات نباید مانع از حضور در صحنه انتخابات باشد

البته مشکلات ایجاد شده برای مردم در سالهای اخیر نباید مانع از حضور در صحنه انتخابات باشد چرا که مردم در این چند سال بخوبی دانسته اند که باید با انتخاب درست و میدان دادن به افراد صالح و  توانمند بر این مشکلات غلبه  کرد.

دومین ویژگی انقلاب که باید در انتخاب هم با تمام توان به آن تکیه کنیم، حرکت در مسیر امامت است و همانگونه که در انقلاب مردم هر لحظه به دنبال نظر امام (ره) از طریق اعلامیه‌ها و نوارهای صوتی و... بودند و این همراهی امت با امام (ره) به پیروزی منجر شد، باید گوش به فرمان خلف صالح او مقام معظم رهبری باشیم تا برمبنای معیار اصیل به انتخابی دقیق در سال 1400 دست یابیم.

نیاز انقلاب اسلامی کدام گفتمان است؟

از آنجاکه تحزب‌ و دارا بودن یک ایدئولوژی روشن و مرزدار فکری و سیاستی (اقتصادی، فرهنگی،اجتماعی، سیاست داخلی و خارجی و..هر گروه) در انتخابات ایرانی کم رنگ است لذا یک نامزد انتخاباتی هم می‌تواند دائم رنگ و گفتمان عوض کند و هم می‌تواند عقبه و سابقه‌اش نسبتی با گفتمان انتخابی‌اش نداشته باشد و با خیال راحت و بدون ترس از مواخذه و حساب‌کشی و پاسخگوئی و ایجاد تصویر نامطلوب، هر چه که برایش رای می‌آورد را حقنه اذهان رای‌دهندگان کند.

تا سال 1372 فضای انتخاباتی ریاست جمهوری در ایران کمتر رقابتی بود. دوره آغاز انقلاب و التهابات اولیه یک نظام برای شکل‌گیری و تثبیت، بروز جنگ تحمیلی و رحلت امام، شرایط را به گونه‌ای رقم زد که بجز در انتخابات دور اول، در چهار دوره دیگر شرایط جامعه و انگشت اشاره امام برای مردم تعیین کننده و راهنما بود

هرکدام از کاندیدهای ریاست جمهوری با گفتمان مخصوص خود در انتخابات وارد شدند و به پیروزی رسیدند.

حال سوال اینجاست: الان انقلاب اسلامی به چه گفتمانی بیشتر نیاز دارد تا آرمانهای بلندش در محاق سه‌گانه زر و زور و تزویر قرار نگیرد؟ کدام گفتمان است که رای‌دهنده ایرانی دوست دارد آن را انتخاب کند و علاوه بر اینکه مسیر رشد و پیشرفت کشورش را مهیا کند، بتواند از تعدی‌ها و تنگ‌‌نظری‌ها هم در امان بماند؟ کدام گفتمان است که هزینه‌های آن را مردم یا صندوق ذخیره و یا فروش آینده متحمل نمی‌شوند؟

در دولت اخیر دیدیم، آنچه بعنوان گفتمان کارآمدی و توسعه انتخاب شد و از آن راهبرد گفتگو و مذاکره درآمد، تا جائی که منافع ملی ما را بدون خدشه به استقلال‌مان تامین می‌کرد ممدوح بود اما از جائی به بعد این دو با هم نامطابق شدند و شد همانچه نباید می‌شد  و نهایتاً به نقطه‌ای رسیدیم که بیرون از مرزها با جسارت در سیاست داخلی و خارجی ما وارد شده و در برهه‌هایی عزت ملی و استقلال‌مان تحت الشعاع قرار گرفت. این همانجایی است که به اشتباه مرزهای گفتمان درست مطابق آرمانهای‌مان رعایت نشد و به حیثیت ملی‌مان آسیب زد.

هر گفتمانی لزوما باید در خود و باخود ایده اداره داشته باشد یعنی نمی‌توان گفتمانی را بصورت تصادفی و شانسی در دست گرفت و با چهار برساخت و مفهوم، بازی با کلمات راه انداخت. بسیاری از کاندیداها شاید ایده پیروزی در انتخابت و ورود در بازاریابی سیاسی فتح قدرت را داشته باشند اما برای بعد از پیروزی و گرفتن سکان قدرت،هیچ برنامه مشخصی ندارند. در حقیقت می‌توان با هدفگذاری های مختلف و استفاده از منابع، برنامه‌هائی را محقق کرد اما اینکه چگونه گفتمان پیروز باید ایده اداره جامع مملکت بر اساس آن گفتمان را داشته باشد به نحوی که سایر ارکان و آرمانها دچار خدشه جدی نشوند ،امری ضروری و حیاتی است.

بعضی وقتها برای اثبات خودمان،آرمانهای متعالی انقلاب مظلوم اسلامی‌مان را مخدوش م چی‌کنیم تا خودمان برایند روزی سوار اسب ناآرام قدرت شویم. یادمان باشد،انقلاب ما یک انقلاب بی سر نبوده تاهر تشنه قدرتی را بجای شیفته خدمت عوضی بگیرد و تا آخر همراهی‌اش کند.فلذا در کوتاه‌ترین زمان ممکن،مردم_این صاحبان اصلی انقلاب_،کارگزاران جعلی و بدلی را از اصل تشخیص داده و مسیر درست و کاندیدای اصل را انتخاب می‌کنند.درست است بعضی انتخابها و تجربه های نادرست راه را دور می‌کند ولی پخته‌تر می‌شویم و محکم‌تر و دوست و دشمن را بهتر از قبل می‌شناسیم.

کارآمدی؛ یکی از مطالبات جدی مردم

این روزها مساله کارآمدی به عنوان یکی از مطالبات جدی مردم مورد توجه قرار گرفته است. وضعیت نابسامان اقتصادی و مدیریتی در سیستمهای اجرایی کشور مورد نقد جدی است.

مسئولین البته تلاش می کنند این نابسامانی ها را صرفا به تحریمها و کرونا ارتباط دهند. موضوعاتی که اگرچه در وضع کنونی کشور بی تاثیر نیستند اما مساله ناکارآمدی مصادیق مختلفی دارد که ارتباط دادن آن به عوامل بیرونی آدرس غلط دادن و بیشتر شبیه توجیه کردن سوء مدیریت هاست.

با این حال نظرسنجی ها نشان می دهد مردم خیلی این توجیهات را قبول ندارند. خوشبینانه ترین نظرسنجی های خود دولتی ها نیز نشان می دهد که میزان محبوبیت رئیس جمهور به زیر ۱۰ درصد رسیده است.

اگرچه فضای عمومی کشور گویای ماجراست و حتی نظرسنجی های چهره به چهره به سبک آقای رئیس جمهور! هم می تواند توصیفی از وضعیت وخیم مقبولیت دولتی ها در این ایام داشته باشد.

در مقابل اما تجربه نهادهای کارآمد نظام از جمله کارنامه مدیریت شهرداری در دوره محمدباقر قالیباف، تحولات اخیر قوه قضاییه در دوره آیت الله رئیسی، اقدامات محرومیت زدایی ستاد اجرایی، عملکرد غرور آفرین بنیادهای علمی و اجتماعی غیر دولتی و پیشرفتهای قابل تامل نهادهای نظامی در عرصه های مختلف سازندگی، نظامی، محرومیت زدایی و ...  نشان می دهد علت ناکارآمدی ها را باید در جای دیگر جستجو کرد.

جامعه باید بتواند مسائل را درست ببیند و درست تجزیه و تحلیل کند. بین خطاها و اشتباهات فردی و اراده حاکمیتی تفاوت قائل شود و خطای تعمیم جزء به کل و برعکس را نداشته باشد. وقتی فساد یک مسئول را به مدد رسانه های معارض به کل حاکمیت تعمیم می دهیم و از آن فساد سیستمی نتیجه می گیریم و براحتی از کشف و برخورد همین فساد توسط عدلیه نظام چشم می پوشیم و یا سیلی زدن یک مسئول را به کل دستگاه تعمیم می دهیم و یا نطق تند یک سخنران یا خطای فاحش یک رسانه را اراده حاکمیت می پنداریم معلوم است که هنوز یک جای کار می لنگد.

موضوع مختص دولت و مجلس و فلان نهاد و سازمان هم نیست. همین مردم اجزای بوجود آورنده دولتها و مجلس ها و سازمانها هستند. مادامی که نتوانیم تحلیل درستی از وقایع داشته باشیم همه ما در هر شغل و مقامی ناکارآمدی بوجود می آوریم. چه کارمند باشیم یا خبرنگار، چه پلیس یا وکیل و وزیر یا هر شغلی با دایره تاثیر کمتر و بیشتر.

البته در این آشفته بازار، کاسبی دشمنان این مرز و بوم حسابی رونق می یابد. رواج فیک نیوزها، سناریوهای پیچیده و بعضا ساده که مردم ما را به راحتی می فریبد نشان می دهد که مانع بزرگی برای پیشرفت وجود دارد و آن عبارتست از عدم رشد عمومی.

با این فرض محتمل که دشمن بیرونی، رسانه های ضدانقلاب و دنباله های داخلی آنها نیز وظیفه حداکثری خود در انحراف افکار عمومی را همچون همیشه انجام خواهند داد، آنچه که از مبانی انقلاب و منویات رهبر معظم انقلاب فهم می شود اینست که اگر جریان انقلابی همچون برخی دوره ها نتواند به هر دلیلی در مواجهه اخلاقی و مستدل با رقیبش مردم را همراه کند، بهتر است در دوگانه کاذب کارآمدی و مشارکت، سمت مشارکت بایستد. چرا که در این صورت ممکن است با رشد و تجربه عموم مردم حاصل از آزمون و خطا و شناخت مجهولات در آینده، پیشرفت کشور ولو با تاخیر چند ساله اتفاق بیفتد اما قطعا با حضور حداقلی مردم چنین هدفی محقق نخواهد شد یا چندان موثر واقع نمی شود.

شاید این تعبیر دقیق تر باشد که دوگانه کارآمدی - مشارکت اساسا گزاره غلطیست. راه کآرامدی از مسیر مشارکت (هوشمندانه) می‌گذرد اما اگر به هر دلیلی این هوشمندی در مقطعی انجام نشد همه نیروهای انقلاب باید سمت مشارکت بایستند ولو به قیمت انتخاب فرد و دولتی مثل دولت مستقر!

مبارزه با غارتگران بیت المال

ویژگی سوم انقلاب ما یکپارچگی و وحدت کلمه بود که هرگاه یکپارچگی را در میان ملت شاهد بودیم نتایج بی نظیر و موفقیتهای بزرگی را در برهه های حساس کسب کردیم. در انتخاب هم بایستی همه جریانات، گروه‌ها و افراد مرجع در جامعه و به تبع آنها آحاد مردم از پراکندگی  در انتخاب خودداری کنند تا با گزینه اصلح و شایسته  از هدر رفتن آرا جلوگیری کنیم.

برای مبارزه با غارتگران بیت المال که امروزه از مطالبات مردم است باید مسیر مدیریت آنها بر جامعه را مسدود کرد و به قول یک پیام که در شبکه مجازی منتشر شد: «اگر اموالتان را به سرقت بردند، با سارقان بجنگید نه با اموالتان. اگر انقلابتان را دزدیدند با دزدان مبارزه کنید نه با انقلابتان » قدرت انتخاب صالحین در جمهوری اسلامی از اموال شماست  با آن نجنگید بلکه بوسیله آن به جنگی بروید که نتیجه‌اش رشد و تعالی ایران اسلامی باشد یعنی انتخاب درست یعنی «حراست از انقلاب با انتخاب».

در 42 سال گذشته انقلاب اسلامی توفیقات فراوانی کسب کرده است. در راس آنها، آرمان استقلال و زیر بار سلطه نرفتن و مبارزه با استکبار آن هم با همه فشار جهانی که دستاوردی است غیر قابل انکار تا جائی‌ که دشمنان خونی این مرز و بوم نیز به آن اقرار می‌کنند.در حوزه رفع فقر و محرومیت و امکان استفاده برابر از امکانات و سرمایه ملی نیز وضعیت الان مان با دوره پهلوی به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. شاخص‌های ملی و جهانی عدالت ،رشد اقتصادی،توسعه انسانی و...این فاصله و بهبود وضعیت زندگی را بخوبی نشان می‌دهند و اذعان می‌کنند.

اما راه طولانی است تا هم عقب‌افتادگی‌های عمیق دوره طاغوت ستمشاهی جبران شود و هم فشار و تحریم استکبار،عقیم گردد.ساخت ایران قوی، از دل ظرفیتهای همین آب و خاک بر میاید مگرنه صرف وقت هنگفت برای راضی کردن دشمن،فقط هزینه فرصت(بعضا غیر قابل جبران) ایجاد می‌کند.