کد خبر: 193298

روایت این روزهای کارگران فصلی

بالاخره یک روزصبح که می‌خواستم سوار تاکسی شوم دیگر نبودند و این نبودشان بود که در آن لحظه خیلی به چشمم آمد.
اتاق خبر 24

 چند ماهی بود که هر روز صبح وقتی سر خیابان می‌آمدم که سوار تاکسی شوم می‌دیدم ایستادن و دو تا دو تا باهم حرف صحبت اند. تعدادشان کم نبود هر روز زیاد‌تر هم می‌شدند. تا تاکسی پر شود و حرکت کند خیلی به حرف هایشان و نگاه هایشان توجه می‌کردم. انتظار تنها وجه مشترک همه‌یشان بود.

 

دائما منتظر بودند که یکی بیاید و از بین آن ۲۰، ۳۰ نفر انتخابشان کند و در حقیقت برایشان روزی رسان باشد. وقتی باهم صحبت می‌کردند حرفشان رامی شنیدم؛ یکی می‌گفت: «بچه‌ام گوشی و تبلت ندارد که درس بخواند منم پول ندارم برایش بخرم. همش شرمندیشان هستم.» دیگری می‌گفت: «۵ سال است که دختر عمویم را نامزد کرده ام، اما نتوانستم خودم را جمع و جور کنم تا سر زندگی مشترک برویم.»

چندماهی به همین منوال می‌گذشت. چهره هایشان کم کم برام آشنا میزد هر روز که یکیشان را نمی‌دیدم پیش خودم می‌گفتم خداکند یکی پیدا شده باشد و او را برای کاری برده باشد. بهار آمد و تابستان شد و آن‌ها هنوز بودند. حضورشان سر خیابان آنقدر برایم تکراری شده بود که مثل افراد عادی دیگر از کنارشان رد می‌شدم و حتی دیگر حرف هایشان هم توجهم را جلب نمی‌کرد. اما تابستان هم تمام شد و پاییز آمد. کم شدن تعدادشان را متوجه نمی‌شدم، اما بالاخره یک روزصبح که می‌خواستم سوار تاکسی شوم دیگر نبودند و این نبودشان بود که خیلی به چشمم آمد.

کل مسیر تاکسی به این فکر می‌کردم چرا امروز نبودند. واین سوالی بود که دائما در ذهنم می‌چرخید. پیش خودم گفتم «خداروشکر حتما برای همه شان کاری جور شده و رفتند سرکار و دیگر مجبور نیستند هر روز بیاید سر خیابان ما و انتظار بکشند.»، اما انگار اوضاع آن طور که من فکر می‌کردم نبود.

اغلب آن‌ها کارگران ساختمانی بودند و حالا که هوا سرد شده بود دیگر نمی‌توانستند بیاید و صبر کنند، چون عملا کاری برایشان دیگر نبود. فصل چرخیده بود و این کارگران فصلی باید فکر جدیدی برای خودشان می‌کردند. اما امسال مشکل دیگری هم داشتند به اسم کرونا.

باید قبول کنیم کار‌های ساختمانی به‌علت کرونا و شرایط آب و هوایی در رکود است و این قشر برای تامین معیشت خود با مشکلات بسیاری مواجه هستند. کارگران ساختمانی در زمان بیکاری مشمول دریافت مقرری نمی‌شوند، چراکه در این نوع بیمه، بیمه بیکاری تعریف نشده است، نکته‌ای که بسیار به چشم می‌آید این است که در این ایام نیز هیچ‌گونه بسته معیشتی و تسهیلات کرونایی به این قشر پرداخت نشد.

محدودیت‌های کرونایی با این افراد کاری کرد که حتی نتوانند در این ایام برای انجام کار‌های ساختمانی به استان‌های گرمسیری مهاجرت کنند.

کارگران روزمرد و فصلی معمولاً در همه شرایط کشور از نظر آسیب‌پذیری در صدر قرار می‌گیرند. با وجود اینکه وزارت کار معتقد است تا ۳۲.۵ درصد حقوق کارگران افزایش می‌یابد، اما کارگران روزمزد و فصلی به دلیل بیمه نشدن و نداشتن کارفرما حداکثر حقوق‌شان به یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان خواهد رسید. کارگران روزمزد و فصلی معمولاً جزو قشر‌هایی هستند که هم شناسایی‌شان بسیار سخت است و هم کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند.

منبع: خبرگزاری ایرنا