کد خبر: 192345

رفتارهای تبعیض‌آمیز اِی اِف سیرک

در سال‌های اخیر کنفدراسیون فوتبال آسیا زیرِ نفوذ عربستان سعودی بارها علیه فوتبال ایران احکام مغرضانه و تبعیض‌آمیز صادر کرده است؛ محرومیت ۶ماهه عیسی آل‌کثیر، جدیدترین رفتار سوء این نهاد بوده که واکنش قاطعانه ایرانی‌های صاحب کرسی در AFC را می‌طلبد.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

تنها چند ساعت قبل از رویارویی نماینده کشورمان با النصر عربستان در مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا، کمیته انضباطی کنفدراسیون فوتبال آسیا در بهت همگان به‌بهانه شادی معمول عیسی آل‌کثیر پس از گلزنی مقابل پاختاکور، کلیدی‌ترین مهاجم این‌روزهای پرسپولیس را با محرومیت 6ماهه و جریمه 10هزاردلاری روبه‌رو کرد.

این رفتار سؤال‌برانگیز AFC اگرچه نتوانست مانع از پیروزی دراماتیک سرخپوشان و صعود به فینال مسابقات شود اما صدای بسیاری از فعالان ورزشی در سطح آسیا را درآورد؛ تا جایی که "سعد الحارثی" خبرنگار سعودی با طعنه به اعمال‌نفوذ ناصواب فدراسیون کشورش، در توئیتر نوشت: «به‌خدا پرسپولیس مظلوم است؛ به‌خدا مظلوم است. فهمیدیم چه‌کسی AFC را اداره می‌کند. پرسپولیس باید به این حکم اعتراض کند و قطعاً پیروز خواهد شد.»

پرسپولیس می‌تواند برای شکستن رای آل‌کثیر اقدام کند

غلامرضا رفیعی، حقوقدان ورزشی درباره رای AFC و محرومیت عیسی آل‌کثیر اظهار داشت:در ماده ۵۸ آیین‌نامه انضباطی و اخلاق AFC حداقل مجازات ۶ ماه و ۱۰ هزار دلار است. چند سال گذشته تیم‌های فوتبال ملی و باشگاهی روانشناس، بدنساز، فیزیوتراپ و مشاوران حقوقی نیز همراه با خود می‌بردند. وظایف مشاوران حقوقی شرح تخلفات، تنبیهات، مجازات های انضباطی و اخلاقی قبل از شروع مسابقه است تا بازیکنان را توجیه کنند اما متاسفانه ما این اقدامات را انجام نداده ایم.

وی که با برنامه گل طلایی رادیو جوان صحبت می‌کرد، افزود: در اینکه عیسی آل‌کثیر هیچ سوء‌نیتی نداشته شکی نیست، چرا که بارها به این صورت شادی خود را ابراز کرده است. با وجود اینکه باشگاه پرسپولیس دفاعیه خوبی را ارائه داده است، AFC توجهی نکرده است، اما باتوجه به اینکه تا مسابقه فینال حدود دو ماه فاصله است؛ پرسپولیس می‌تواند اقدامات لازم برای شکست این رای سنگین که شامل بازی‌های دوستانه و ملی نیز می‌شود را انجام دهد و به نظر من شانس شکست این رای را خواهد داشت.

حقوقدان ورزشی با اشاره به اینکه برخی رسانه‌های عرب‌زبان نمونه‌های دیگر این حرکات را منتشر کرده‌اند، گفت: تصاویری که این رسانه‌ها انتشار داده‌اند با حرکت آل‌کثیر متفاوت است، چرا که آن بازیکنان از روی عمد و رو در رو بازیکن چشم بادامی را با توهین مخاطب قرار داده‌اند اما این در حالی است که حرکت آل‌کثیر رو به هیچ بازیکن ازبکی نبود و همچنین ورزشگاه خالی از تماشاگران بود.

وی در پایان تصریح کرد: من این موارد را بررسی کرده‌ام و اشکالی به باشگاه پرسپولیس و سازمان لیگ فوتبال ایران وارد نیست اما النصر می‌خواهد از یک جمله در بند ۴ نامه کمیته انضباطی فیفا، سو استفاده کند.

اعضای ایرانی کنفدراسیون فوتبال آسیا چه می‌کنند؟

حال سوال این است که رهایی از شر تصمیمات عجیب کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) علیه فوتبال ایران چگونه ممکن است؟ تصمیماتی که روزی میزبانی را از تیم‌های ایرانی می‌گیرد و یک روز دیگر، در آستانه صعود نماینده‌ای از ایران به فینال لیگ قهرمانان آسیا، حکم به محرومیت سنگین بازیکن تاثیرگذار آن تیم می‌دهد. شاید فکر می‌کنیم اگر کرسی مهمی در AFC داشتیم، با چنین آرای سنگینی مواجه نمی‌شدیم که جالب است بدانید از این کرسی مهم برخورداریم، اما استفاده‌ای نمی‌کنیم.

یکی از مهم‌ترین کرسی‌ها در کنفدراسیون فوتبال آسیا، جایگاه نایب رئیسی است. هر چند در خصوص این جایگاه نیز نکات قابل تاملی وجود دارد، با این حال ما یکی از کرسی‌های نایب رئیسی AFC را در اختیار داریم و آن هم در اختیار مهدی تاج است. پیش از او، علی کفاشیان این کرسی را در اختیار داشت. دریغا که نه در زمان علی کفاشیان و در اختیار داشتن این کرسی فوتبال ایران از آن بهره‌ای برد و نه در زمان مهدی تاج وضعیت ما سر و سامان گرفت.

سال‌هاست در حالی کرسی نایب رئیسی فوتبال آسیا را در اختیار داریم که یک روز میزبانی از تیم‌های عربستانی از ایران سلب می‌شود، یک روز میزبانی تیم‌های ایرانی گرفته شد و روز دیگر محرومیتی شامل بازیکن تاثیرگذار نماینده فوتبال ایران شد که می‌توانست همه چیز را بر باد بدهد. شاید اگر پرسپولیس به دنبال محرومیت عیسی آل‌کثیر به النصر عربستان باخته بود و فینالیست لیگ قهرمانان آسیا نمی‌شد، مطرح کردن جایگاه کرسی‌های فوتبال ایران در AFC به این موضوع ارتباط پیدا می‌کرد، اما چه خوب که پرسپولیس فینالیست شده تا انتقاد از کرسی‌های بی‌مصرف، به حذف پرسپولیس سنجاق نخورد.

اِشغال بیخود صندلی‌ها در AFC

کرسی بی‌مصرف یعنی جایگاهی که از آن بهره‌ای برای فوتبال‌مان نمی‌بریم، یعنی قدرت لابی یا قدرت ایستادن مقابل لابی‌ها را نداریم. شاید هم نمی‌خواهیم از این قدرت به سود فوتبال ایران بهره‌ای ببریم که در اصل موضوع تفاوتی و در بی مقداری این کرسی، تغییری ایجاد نمی‌کند. پس باید این سوال را از مهدی تاج پرسید که دقیقاً جایگاه او در کنفدراسیون فوتبال آسیا کجاست که کمیته‌های مختلف AFC به سادگی علیه ایران رای صادر می‌کنند؟ یا شاید بهتر باشد سوال کنیم که فوتبال ایران در نقشه AFC کجاست؟ آیا AFC از فوتبال ایران فقط "دنبال کنندگان صفحات اینستاگرامش" را می‌خواهد یا واقعاً فوتبال ایران برای AFC جایگاه دیگری هم قائل است.

چگونه روسای دو دوره فوتبال ایران تصمیم گرفتند میدان را برای کشورهای غرب آسیا خالی کنند تا با گرفتن یک جایگاه شخصی (نایب رئیسی) قدرت را دو دستی به کشورهای غربی بسپارند؟ آیا ماندن در منطقه غرب و جنگیدن برای گرفتن کرسی از این منطقه به سود فوتبال ایران نبود؟ آیا ایران نمی‌توانست با ماندن در منطقه غرب و با لابی با قطر از قدرت فوتبال این کشور در آسیا بهره ببرد؟ حضور در منطقه مرکزی چه سودی برای فوتبال ایران داشته است؟ حتی حضور در تورنمنت‌های CAFA نیز نسبت به حضور در تورنمنت‌های غرب آسیا بار فنی بالایی برای فوتبال ایران ندارد. آیا بهتر نیست رئیس و هیئت رئیسه جدید فدراسیون فوتبال برای بازگشت فوتبال ایران به منطقه غرب تصمیمی جدی بگیرند؟

لزوم ورود مسئولان مربوطه به ماجرا

حال با توجه به اقدام روز گذشته AFC و تداوم اعمال نفوذ سعودی‌ها علیه فوتبال ایران، عدم استفاده از ظرفیت اعضای ایرانی کنفدراسیون فوتبال آسیا و انفعال این افراد و حتی جایگاه نایب‌رئیسی شخص مهدی تاج در این نهاد، بیش از پیش احساس می‌شود؛ لذا انتظار می‌رود مسئولان امر به‌ویژه وزارت ورزش نسبت به پیگیری این قضیه حساسیت ویژه‌ای داشته باشند تا فرصت‌های موجود در سایه بی‌تفاوتی‌ها یکی پس از دیگری به هدر نرود؛ و جلوی رفتارهای خصمانه برخی فدراسیون‌های عربی منطقه مقابل فوتبال کشورمان گرفته شود.

صحبت در خصوص کرسی‌های فوتبال ایران در AFC بیش از این است، اما فعلاً باید به همین مقدار بسنده کنیم. اینکه علی کفاشیان و مهدی تاج را مورد سوال قرار دهیم که تاکنون از کرسی خود چه استفاده‌ای به سود فوتبال ایران کرده‌ و تاکنون مقابل کدام تصمیم علیه فوتبال ایران ایستاده‌اند؟ چگونه است که AFC به هر شکل که می‌خواهد علیه فوتبال ایران تصمیم می‌گیرد و قدرتی برای مقابل آنها نداریم. جالب است که در بیشتر مواقع نیز آن طرف میدان سعودی‌هایی هستند که در میدان سیاست و ورزش همیشه علیه ایران بوده‌اند.