کد خبر: 191795

مداح در کل زندگی اش باید حسینی باشد

قلندری گفت: متاسفانه مطالعه مداحان امروزی خیلی کم شده که یکی از دلایل آن فضای مجازی است.
اتاق خبر 24

عزاداری آذری زبانان زبانزد تمامی مردم ایران و حتی خارج از ایران است. بسیاری از مداحان و شاعران و موسیقی دانان فارسی زبان بار‌ها گفته اند که آذری زبانان در عزاداری جان کلام را می‌گویند و یک سوز خاص دارند.

این موضوع در مراسم‌ عزاداری اردبیلی‌ها بسیار مشهود است. آنان به سبک و سیاق خودشان مراسم‌ ماندگار برگزار می‌کنند تا جایی که معمولا هموطنان ما از اقصی نقاط ایران پیش از شروع ماه محرم و برای حضور در مراسم طشت گذاری به این شهر می‌روند.

مداحی، اشعار، سبک عزاداری آذری‌ها و... مسائلی هستند که می‌توان در مورد تک تک آن‌ها ساعت‌ها صحبت کرد.به همین منظور با طاهر قلندری مداح نام آشنای اردبیلی گفت و گویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید:

 علاقه شما به مداحی از کجا شروع شد؟
وقتی ۶ یا ۷ ساله بودم و برای خرید عروسی یکی از اقوام به بازار رفته بودیم، از یک کتاب خوشم آمد و گفتم باید آن را برای من بخرید. وقتی پدرم آن کتاب را در خانه دید گفت که این کتاب نوحه است و به درد این بچه نمی خورد. بعد‌ها وقتی کلاس دوم بودم، به مرور یکی از شعر‌های آن را حفظ کردم و بعضا در خانه با صدای بلند آن را می خواندم. یک روز مادر بزرگم صدای مرا شنید و گفت بیا در مجلس روضه ما هم مداحی کن. از همانجا آرام آرام گرایش من به این حرفه شکل گرفت و به هیات‌ها رفتم. اما تنها دلیل علاقه مندی من فقط این اتفاق نبود، بلکه همواره حضور امام حسین (ع) در وجود، خانواده و شهر ما مشهود بود.

سکونت در شهر اردبیل هم در این مسئله دخیل بود؟
بله، زیرا در اردبیل محله‌ای را سراغ نداریم که هیات نداشته باشد.

نزد کدام استادان برجسته اردبیل آموزش دیدید؟
اولین استاد بنده حاج حجت پروین پر بود، بعد‌ها خدمت حاج محمدباقر تمدن رفتم و درس‌های بسیاری از ایشان آموختم و یک مدت خیلی کوتاه هم در خدمت استاد سلیم موذن زاده بودم.

با روضه حضرت رقیه (س) در مراسم طشت گذاری به شهرت رسیدید درست است؟
بله، فکر می کنم مراسم طشت گذاری در مسجد جامع شهر اردبیل سال ۹۰ یا ۹۱ بود، البته شاید آن روضه به دل مردم نشسته باشد، اما من قبل از هر روضه‌ای به حضرت سیدالشهدا (ع) می‌گویم که برای خودت می خوانم یا به حضرت زهرا (س) عرض می کنم که هرچه خودت صلاح میدانی همان شود؛ به هرحال ممکن است یک روضه بیشتر به دل مردم بنشیند، از یک روضه استقبال نکنند، اما خوشبختانه آن مراسم با استقبال خوبی مواجه شد.

به نظر شما ویژگی‌های اصلی یک مداح چیست؟
مداح قبل از هر چیز باید حسینی باشد، اما متاسفانه امروزه این ویژگی به شعار تبدیل شده است. مداح باید در معامله، رفتار با همسایه، برخورد با همکار، خانواده و... هم حسینی باشد، نه اینکه فقط طی ده روز از زندگی امام حسین (ع) خبردار باشیم که ایشان از مدینه به مکه و سپس به کربلا رفتند و در نهایت شهید شدند. باید توجه کنیم که امام حسین (ع) با خانواده چطور رفتار می کردند؟ در معامله چطور بودند؟ با مردم چگونه برخورد می‌کردند؟ بنابراین یک مداح قبل از اینکه کارش را شروع کند باید مروری بر سبک زندگی سیدالشهدا (ع) داشته باشد.باید پا جای پای ایشان بگذاریم و حداقل خودمان را شبیه به او کنیم؛ بنابراین اول باید حسینی و کربلایی و بعد مداح باشیم.

شما معمولا در منبرهایتان به مسائل سیاسی هم می‌پردازید؟ آیا این را وظیفه خود می‌دانید؟
اینکه یک نفر از یک شهر با همسر و فرزندانش به شهر دیگر برود و علیه حکومت قیام کند، آیا چیزی غیر از حرکت سیاسی است؟ همه حرکات و سکنات سیدالشهدا (ع) سیاسی است. همچنین در سال ۹۲ که ما خدمت مقام معظم رهبری رسیدیم، ایشان فرمودند که مداحان ما باید به مسائل سیاسی آگاه باشند و در منبرهایشان هم آن‌ها را بازگو کنند. یک مداح تریبون یک ملت و یک قشر است بنابراین باید درد جامعه را چه با هدف رساندن به گوش مسئولان چه تسکین دل مردم در منبر خود بیان کند؛ بنابراین گمان نمی کنم که پرداخت به مسائل سیاسی خارج از چارچوب هیات و سیدالشهدا (ع) باشد.

منبع: جام نیوز