کد خبر: 191790

امارات و خنجری «زهرآگین» بر پیکر آرمان فلسطین

هر چند که امارات و رژیم صهیونیستی از عادی‌سازی روابط خبر دادند، در حقیقت مناسبات ابوظبی و تل‌آویو تازگی ندارد و طی یک دهه اخیر کاملا مشهود بوده است.
اتاق خبر 24

در حال حاضر در قرنی زندگی می‌کنیم که به یمن ارتباطاتِ تسهیل یافته هرروزه اخبار متعددی از اعتراض و تظاهرات گسترده به مسئله‌ای خاص به گوش می‌رسد. بسیار هستند گزارش‌هایی که در آن‌ها از الفاظی مانند «به خشونت کشیده شد» [یعنی «تظاهرات به خشونت کشیده شد» یا «رخداد‌ها به خشونت کشیده شد] استفاده شده است. در کل زمانی که پای این عبارات به میان می‌آید مقصود وارد آمدنِ خسارتی به اموال عمومی، درگیری فیزیکی میان پلیس و معترضان و استفاده از زور از سوی پلیس است.

به عبارتی می‌توان گفت «خشونت» در هر کجا باشد یک پیام واحد را به ذهن می‌رساند و آن این است که لحظه‌ حساس سیاسی در حال رقم خوردن است. از طرفی می‌توان اینگونه برداشت کرد که خشونت، به این شکل که در اخبار به کار برده می‌شود، خشونت‌های نظام‌مند ساختاری و سیاسی، هم‌چون فقر و نژادپرستی را مخفی می‌کند. به عبارتی شهروندان در ازای برخورداری از امنیت از خشونت چشم‌پوشی می‌کنند و این تنها حکومت است که استفاده از خشونت برایش مشروع محسوب می‌شود. این مسئله را می‌توان یک اصل برای برخی حکومت‌ها شمرد که با استناد بر آن و به دلیل نادرست دانستن اعتراض از سوی شهروندان، پلیس به خشونت در اعتراض‌ها متوسل می‌شود.

اما در حال حاضر چندین ماه است که از تظاهرات گسترده و پیاپی در  به فساد «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی می‌گذرد و در بحبوحه آن توجه رسانه‌ها به مسئلهجلب شده است. پرسشی که با این مسئله در ذهن متبلور می‌شود این است که آیا اعتراض می‌تواند فایده‌ای هم داشته باشد؟ یا بنابر آنچه در بالا گفته شد، گستردگی این تظاهرات هدفی برای پنهان کردن ظلمی دارد که بر مردم مظلوم فلسطین با این عادی‌سازی روا داشته می‌شود؟

البته می‌توان از دریچه‌ای دیگر اینگونه به این مسئله نگاه کرد که اعتراضات به فساد نتانیاهو به قدری گسترده است که عادی‌سازی را در میانه آن علنی ساخته‌اند تا تمرکز را از روی آن برداشته و افکار را منحرف سازند.

از همین رو در این گزارش به بررسی تاریخچه دیرینه تا نشان دهیم این همگرایی در حال حاضر آشکار شده، اما از گذشته‌ای نه چندان دور به شکلی محرمانه و مخفیانه ریشه در تاریخ دوانده است. در آخر نیز برخی از مهمترین انگیزه‌های رژیم غاصبِ صهیونیستی از این عادی‌سازی را به اختصار بررسی خواهیم کرد.

سابقه دیرینه مناسبات میان مقامات صهیونیستی و امارات

در ماه نوامبر سال ۲۰۱۸ (آبان ۱۳۹۷) اولین سفر «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی به یکی از کشور‌های حاشیه خلیج فارس یعنی عمان انجام شد. این سفر علاوه‌ بر مناسبات بسیار مهمی که با خود به همراه داشت، از ابعاد سیاسی و نمادین نیز حائز اهمیتی ویژه برای تل‌آویو بود. همچنین این مسئله در حالی انجام شد که همگان می‌دانستند نتانیاهو، «نفوذ در کشور‌های عربی»، «افزایش مناسبات میان خود و آنها» و «تغییر مناسبات از شکل مخفی و محرمانه به شکل علنی و دیپلماتیک» را به صورت آشکار در سر می‌پروراند و به طور جدی برای آن تلاش می‌کند.

همچنین این سفر از اهمیتی اقتصادی برای او برخوردار بود، زیرا توافق‌های تجاری مهمی میان دو طرف به امضا رسید؛ بنابراین می‌توان این سفر را سنگ‌ِ بنای آغاز روابط میان رژیم صهیونیستی با کشور‌های عربی دانست. به عبارتی این رهسپاری علاوه‌ بر آنکه از بُعد اقتصادی برای نخست وزیر صهیونیست‌ها ارزش ویژه داشت، بر محورِ بررسی راهکار‌های تحقق سازش استوار بود؛ روندی که نتانیاهو بیش از هر چیز بر آن ارج می‌گذاشت. حتی نگاهی به افرادی که او را در این سفر همراهی می‌کردند بیانگر چنین محوری در گفت‌وگو‌های میان دو طرف بود؛ از جمله افراد حاضر در آن سفر می‌توان از «یوسی کوهن» رئیس موساد و «بن شابات» مشاور امنیت داخلی رژیم صهیونیستی نام برد.

منبع: باشگاه خبرنگاران