کد خبر: 191415

با شهادت عباس ابن علی(ع) حرمت اسلام شکسته شد

کارشناس امور مذهبی گفت: حضرت عباس (ع) به عنوان یکی از نمادهای اسلام در جامعه آن روز مطرح بوده و وقتی او را به شهادت رساندند حرمت اسلام را از بین بردند.
اتاق خبر 24

شهادت هر یک از اصحاب و یاران سیدالشهدا برای آن حضرت سخت و جانکاه بود. امام حسین (ع) کنار هر کشته ای که می‌آمد رفتار خاصی از خود نشان می‌داد. کنار کشته علی اکبر (ع)، علی اصغر، اصحاب و… هر کدام به کیفیتی حاضر می‌شد. اما در روایت آمده است که وقتی کنار بدن عباس ابن علی آمد سه حال به حضرت دست داد. اول اینکه «فبهت علیه السلام» مات و مبهوت ماند. دوم اینکه «بان الانکسار فی وجه الحسین» رنگ از صورت امام (ع) پرید. در مرحله سوم «فصرح صرخه شدیدا» بلند بلند فریاد زد. نوشته اند امام طوری ناله می‌زد «و بکی کل عدو و صدیق» که دوست و دشمن به حال او گریه کردند.

لذا مصیبت قمر بنی هاشم برای سیدالشهدا بسیار جانکاه بود. چرا که برادری مثل عباس (ع) را از دست داده بود. در مورد حضرت عباس (ع) در روایات مختلف از اهل بیت تعابیر والایی آمده است تا جایی که خود امام حسین (ع) خطاب به قمر بنی هاشم در روز عاشورا می‌فرماید «جانم به فدایت ای برادر.»

امام سجاد (ع) عموی خود عباس را چنین توصیف می‌فرماید: «رَحِمَ اللَّهُ عَمِیَّ الْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وأَبْلی وفَدی أَخاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّی قُطِعَتْ یَداهُ فَأَبْدَلَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مِنْهُما جِناحَیْن یَطیرُ بِهِما مَعَ الْمَلائِکَةِ فی الْجَنَّةِ کَما جُعِلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبی طالِبْ علیه السلام؛ وَإنَّ لِلْعَبّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبارَکَ وَتَعالی مَنْزِلَةٌ یَغبِطَهُ بِها جَمیعَ الشُّهدَاءِ یَوْمَ القِیامَة.

یعنی «خدا عمویم عباس را رحمت کند که ایثار کرد و خود را به سختی افکند و در راه برادرش جانبازی کرد، تا آن‌که دست‌هایش از پیکر جدا گردید. آن‌گاه خداوند به جای آن‌ها دو بال به وی عنایت فرمود که در بهشت همراه فرشتگان پرواز کند؛ همان‌سان که برای جعفر طیار قرار داد. عباس نزد خداوند مقامی دارد که همه شهدا در قیامت بدان غبطه می‌خورند.»

مقام آن حضرت آنقدر بالاست که «کاشف الکرب عن وجه الحسین» می‌شود به این معنی که برطرف کننده غم و اندوه از روی امام حسین (ع) بوده است.

همچنین دیگر ائمه نیز در مقام و منزلت حضرت عباس روایاتی دارند که در ادامه به آن اشاره خواهد شد.

 

جانم به فدایت ای برادر...

حجت الاسلام مهدی شریف، کارشناس امور مذهبی در مورد روایاتی که از ائمه معصومین در مورد حضرت عباس (ع) آمده است گفت: در مورد وجود مبارک حضرت عباس روایات متعددی وجود دارد که بررسی آنها به فهم مقام قمر بنی هاشم (ع) کمک می‌کند. روز تاسوعا روزی است که سیدالشهدا در کربلا محاصره شد و برخی مورخین آورده اند که دشمن شیپور جنگ را نواخت و قصد داشت به خیام امام حسین حمله کند. در اینجا امام، حضرت ابالفضل (ع) را جلو فرستاد و فرمود «اِرْکَبْ بِنَفْسی اَنْتَ یا اَخی حَتَّی تَلْقاهُمْ» یعنی جانِ من فدای تو. حجت خدا این تعبیر را درباره کسی به کار می‌رود که در اوج مقام و یگانگی و هم فکری با خودش باشد و آن شخصیت کسی جز قمر بنی هاشم نیست.

وی افزود: همین قدر می‌توان گفت که عباس (ع) این قابلیت را یافته است که حجت خدا به او این حرف را بزند. لذا او به مقاماتی از عصمت راه پیدا کرده و تالی تلو معصوم است.

بینش عمیق و ایمان راسخ ویژگی حضرت عباس (ع)

این کارشناس دینی ادامه داد: امام صادق (ع) نیز روایتی در مورد حضرت عباس (ع) دارند که می‌فرمایند «کانَ عَمُّنَا العَبّاسُ بنُ عَلِیٍّ نافِذَ البَصیرَةِ صُلبَ الإیمانِ جاهَدَ مَعَ أبی عَبدِاللّهِ و أبلی بَلاءً حَسَنا و مَضی شَهیدَا». این روایت در کتب مختلف روایی ما وجود دارد به این معنا که عموی ما، عبّاس، دارای بینشی ژرف و ایمانی راسخ بود؛ همراه با امام حسین (ع) جهاد کرد و نیک آزمایش داد و به شهادت رسید.

منبع: خبرگزاری مهر