کد خبر: 189156

مقاومت ۳۴ روزه خرمشهر افتخار بزرگ ملت ماست

فرمانده گروه رزمی تکاوران دریایی در زمان آزادسازی خرمشهر می‌گوید ۲۰۰ نفر از جوانان بومی و علاقه‌مند خرمشهر که به تکاوری علاقه‌مند بودند را دور هم جمع کردم و مربی بالای سر آن‌ها گذاشتم و لباس تکاوری بر آن‌ها پوشاندم و استفاده از سلاح‌های آر.پی.جی ۷ و تیربار ام.جی ۳ را به آن‌ها آموزش دادم.
اتاق خبر 24

سوم خرداد سالروز آزادسازی خونین‌شهر است. شهری که در شهریور سال ۵۹ مورد تهاجم صدامی‌ها قرار گرفت و پس از ۳۴ روز مقاومت جانانه مردم خرمشهر و نیرو‌های ارتش و سپاه به اشغال ارتش بعث درآمد. اما یک سال و نیم بعد در جریان عملیات غرورآفرین بیت‌المقدس، آزاد شد و صفحه جنگ را به نفع نیرو‌های جبهه حق برگرداند.

۳۴ روز مقاومت خرمشهر در ابتدای تهاجم ارتش بعث به خاک کشورمان، در حالی که صدام خیال می‌کرد می‌تواند ۳ روزه خوزستان را تصرف کند، اولین سیلی محکمی بود که دیکتاتور معدوم عراق از جمهوری اسلامی ایران به رهبری حضرت امام خمینی (ره) دریافت کرد.  

در این مجال، فرصتی فراهم شد تا با فرمانده گردان تکاوران دریایی که در جریان مقاومت ۳۴ روزه خرمشهر در برابر تجاوز ارتش بعث، جانفشانی‌های بسیار زیادی را از خود به نمایش گذاشتند، گفت‌وگو کنیم.

متن کامل گفت‌وگوی تفصیلی میزان با ناخدایکم «هوشنگ صمدی» به شرح زیر است:

سیاسیون در ابتدای انقلاب، ارتش را به یک ارتش نحیف و نیم‌قد تبدیل کردند
میزان: پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسئولیت شما در ارتش چه بود و وضعیت آن روز‌های ارتش را چگونه توصیف می‌کنید؟

ناخدا صمدی: در زمان پیروزی انقلاب اسلامی، محل استقرار تکاوران نیروی دریایی در بوشهر بود و من ضمن اینکه فرمانده گردان تکاوران بودم، مسئولیت جانشین فرماندهی منطقه دوم دریایی بوشهر را نیز در اختیار داشتم. از خرداد سال ۵۸ تا آخر آن سال، چهار واحد ۳۵ نفره تکاور در منطقه خوزستان تحت فرماندهی من بودند. از ۲۲ بهمن ۵۷ تا زمان تابستان ۵۹، سیاسیون شرایطی را برای ارتش به وجود آورده بودند که ارتش به یک ارتش نیم‌قد و نحیف تبدیل شده بود. به عنوان مثال به یکباره ۱۰ بخشنامه غیرتخصصی از سوی سیاسیون به ارتشی ابلاغ می‌شد که آن زمان در موقعیت انتقال قدرت قرار داشت. هر کدام از این بخشنامه‌ها در جهت تضعیف ارتش بودند و ستون پنجم دشمن هم در چنین شرایطی همه نوع اطلاعات را درباره ارتش ایران به صدام ارائه می‌داد.

 

می‌دانستیم جنگ شروع می‌شود فقط تاریخ و ساعت آن را نمی‌دانستیم
میزان: نیرو‌های مسلح خاصه ارتش، چقدر از تحرکات ارتش بعث در آن سوی مرز‌ها آگاه بودند و چقدر خود را برای مبارزه و جنگ با ارتش بعث آماده کرده بودند؟

ناخدا صمدی: ما از اواسط سال ۵۸ با توجه به اطلاعاتی که از مرز مشترک با عراق و آن سوی مرز و پاسگاه‌های ژاندارمری داشتیم، می‌دانستیم که جنگی شروع خواهد شد. فقط تاریخ و ساعت این جنگ برای ما نامشخص بود. از همان زمان بار‌ها و بار‌ها از منطقه دوم دریایی بوشهر و منطقه سوم دریایی خرمشهر، به ستاد نیروی دریایی تهران مخابره کردیم که طبق اطلاعاتی که ما جمع آوری کرده ایم، قرائن جنگ از سوی ارتش بعث وجود دارد. اما با این وجود سیاسیون صحبت‌های ما را قبول نداشتند و می‌گفتند که ارتش عراق به ما حمله نمی‌کند. در اسفند ۵۸ ارتش عراق یک مانور دریایی ۱۰ روزه را در شمال خلیج فارس برگزار کرد. از ستاد نیروی دریایی تهران به ما که در منطقه دوم دریایی بوشهر و منطقه سوم دریایی خرمشهر بودیم دستور دادند که جزئیات این مانور عراقی‌ها را بررسی کنیم و آن‌ها زیر نظر داشته باشیم. ما هم این کار را انجام دادیم. پس از پایان مانور، باز هم ما به این نتیجه رسیدیم که ارتش و نیروی دریایی عراق در حال مهیا شدن برای شروع یک جنگ است. ما نتایج بررسی‌های خود را به ستاد نیروی دریایی در تهران گزارش کردیم. ستاد نیروی دریایی گزارش ما را کاملا قبول کرد و این گزارش را برای ستاد ارتش فرستاد و ستاد ارتش هم بر آن صحه گذاشت، اما وقتی این گزارش برای سیاسیون تشریح شد، آن‌ها باز هم زیر بار نرفتند. علاوه بر همه این‌ها، صدام در فروردین ۱۳۵۹ ضمن پاره کردن قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر اعلام کرد که با تمام قوا آماده جنگ با ایران هستم و در این مسیر از هیچ‌کدام از کشور‌های عربی کمک نمی‌خواهم.

شناسایی نقاط ضعف و قوت نیروی دریایی در جریان مانور ۳۰ روزه قبل از جنگ تحمیلی
میزان: آیا ارتش ایران هم در برابر این مانور نظامی ارتش بعث، اقدام به برگزاری مانور در مناطق نزدیک به عراق کرد؟

ناخدا صمدی: بله، نیروی دریایی ارتش در فروردین سال ۵۹ یک مانور ۳۰ روزه را از تنگه هرمز تا شمال خلیج فارس به راه انداخت. در این مانور دریایی که با پشتیبانی کامل نیروی هوایی انجام شد، تیپ هوابرد و توپخانه‌های ساحلی نیروی زمینی هم حضور داشتند. پس از این مانور یک ماهه، در جلسه شور ستادی، فرماندهان یگان‌های رزمی و روسای واحد‌های پشتیبانی رزمی و اداری، به نقاط ضعف و قوت واحد‌های خود پی بردند.

ناو‌های نیروی دریایی با کلیه مهمات و تجهیزات و سوخت خود، آماده جنگ با دشمن بودند
میزان: تغییر طرح‌های عملیاتی نیرو‌های مسلح در نیمه اول سال ۵۹ که به دستور ستاد ارتش انجام شد، چگونه در نیروی دریایی اجرا شد؟

ناخدا صمدی: ارتش ایران ۱۸ اردیبهشت ۵۹ به هر سه نیروی هوایی، زمینی و دریایی دستور داد که طرح‌های عملیاتی قبلی خود را کنار بگذارند و طرح عملیاتی جدید بر مبنای تهدیدات موجود تهیه کنند. هر سه نیرو طرح‌های جدیدی را تهیه کردند و آن را به ستاد ارتش دادند و ستاد ارتش نیز آن طرح‌ها را تصویب و به نیرو‌ها و یگان‌های زیرمجموعه ابلاغ کرد. ناوتیپ هشتم نیروی دریایی ارتش که در خرمشهر حضور داشت، قوی‌ترین ناوتیپ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. زمانی که فرمانده ناوتیپ هشتم نیروی دریایی مصوبه طرح عملیاتی جدید را تحویل گرفت بر مبنای مختصات طرح عملیاتی جدید، در روز ۲۶ مرداد ۵۹ دستور داد کلیه یگان‌های شناوری که در ساحل اروند و کنار اسکله‌ها بودند به مناطق دریایی شمال خلیج فارس بروند. همه این ناو‌ها با کلیه مهمات و تجهیزات و سوخت خود، آماده جنگ با دشمن بودند. بخشی از این یگان‌های شناور در شمال خلیج فارس و بخشی به منطقه دوم دریایی بوشهر راهی شدند. در روز دوم شهریور ۵۹ یعنی ۲۹ روز قبل از شروع جنگ تحمیلی ارتش بعث علیه کشورمان، ناو جنگی ما با عنوان نام «نقدی» در شمال خلیج فارس با دو فروند جنگنده هوایی سوخو ارتش بعث درگیر شد و فرمانده ناو بدون کوچک‌ترین درنگی هر دو هواپیما را پایین آورد. البته این را باید تاکید کنم که ما از اوایل سال ۵۹ در جنگ با بعثی‌ها بودیم. از همان اوایل سال ۵۹ در پاسگاه‌های مرزی زمینی و مرز‌های دریایی و همچنین در حوزه حریم هوایی، جنگ صدام با ایران آغاز شده بود.

گردان تکاوران دریایی حقیقتا یک گردان تک بود
میزان: تکاوران نیروی دریایی حاضر در منطقه دوم بوشهر و منطقه سوم خرمشهر، چه ویژگی‌ها و خصوصیت‌هایی داشتند و آمادگی آن‌ها چقدر در عدم پیشروی ارتش بعث در خرمشهر نقش داشت؟

ناخدا صمدی: افسران تکاور دریایی، همگی جزو افسران انتخاب شده و برجسته بودند. گردان تکاوران دریایی حقیقتا یک گردان تک بود. تنها یک گردان در تمام ارتش چنین وزنی را داشت. تک تک اعضای این گردان دوره‌های مختلف داخلی و خارجی را دیده بودند و انواع و اقسام رزم‌های مختلف را بلد بودند. تکاوران دریایی در جریان عملیات‌های دفاع مقدس، خودشان را به خوبی نشان دادند. صدام با ۱۲ لشکر، ۴۰ تیپ مستقل و چندین هزار تانک و نفربر و هواپیما، در روز ۳۱ شهریور جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد. ارتش بعث در روز ۳۱ شهریور در جبهه جنوب و جاده شلمچه با ۲ لشکر زرهی مکانیزه به همراه ۲ تیپ هوابرد و چند گردان به پیش آمد تا خرمشهر را اشغال کند. صدام این رویا را در سر داشت که خرمشهر را یک روزه اشغال کند و ظرف ۳ روز خوزستان را از ایران جدا کند و همچنین روز هفتم در میدان آزادی تهران مصاحبه رادیو تلویزیونی بین‌المللی داشته باشد. حقیقتاً مقاومت ۳۴ روزه خرمشهر در برابر ارتش تا بن دندان مسلح صدام، افتخار بزرگ ملت ایران است. بعثی‌ها که می‌خواستند یک روزه خرمشهر را بگیرند ۳۴ روز در این شهر گیر افتادند و در این ۳۴ روز متحمل تلفات بسیار زیادی شدند. بعثی‌ها حتی بعد از ۳۴ روز از تجاوز به خرمشهر هم نتواستند تمام خرمشهر را اشغال کنند. آن‌ها تنها تواستند خرمشهر غربی را اشغال کنند و هیچ‌گاه موفق نشدند از روی پل کارون در خرمشهر عبور کند و به سمت آبادان برود. ما در مقاومت ۳۴ روزه مسیر تاکتیک و تکنیک لشکر‌های دشمن را عوض کردیم. صدام حتی در روز هفتم جنگ، اعلام آمادگی برای مذاکره کرد و گفت: «ما به هدف‌های از قبل تعیین شده خودمان رسیده ایم و اگر ایران شرایط ما را قبول کند، ما آماده مذاکره هستیم». این در حالی بود که هیچ کدام از اهداف صدام به ثمر نرسیده بود و هنوز آن‌ها از پل خرمشهر عبور نکرده بودند و هنوز در سه چهار کیلومتری شلمچه بودند؛ در روز چهارم مهر، تکاوران و مدافعان خرمشهر، شلمچه ایران را آزاد کردند و شلمچه عراق را متصرف شدند و شب را هم در همانجا به صبح رساندند. عراقی‌ها از شب تا صبح چهارم مهر جاده خرمشهر شلمچه را بمباران کردند تا هیچ نوع  تدارکات و سلاح و تجهیزاتی به ما نرسد.  

منبع: خبرگزاری ایرنا