کد خبر: 188462
یادداشت های اتاق خبر 24:

تغییر رویکردهای سیاسی در دوران کرونا و پس از آن

شیوع ویروس کرونا یک ابزار مناسب تشخیص و تعیین دوست از دشمن برای ایران است.  
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

درشرایطی که دنیا را ویروس کرونا فراگرفته و تاکنون نزدیک به 3 میلیون نفر را مبتلا کرده و حدود 200 هزار نفر نیز جان خود را از بیماری کرونا از دست داده‌اند،‌ نشانه‌های دوستی و دشمنی در میان کشورهای دنیا نیز پررنگتر شده است.

ویروس کرونا حتی تراز انسانیت را نیز جابجا کرده و باعث گشته تا عیار انسانیت نمایان‌تر شود.

بدیهی و روشن است که هر جا نشان از کمک، یاری و همدردی میان کشورها و مردمان آن دیده شود، حلقه‌های زنجیر انسانیت و میان آنها مستحکم‌تر است و هر جا از سوی برخی کشورها و مردمان آن دشمنی و خصومت با دیگران آن هم در این شرایط بحرانی به خاطر شیوع ویروس کرونا دیده شود، سقوط انسانیت و افول نوعدوستی را نشان می‌دهد.

جمهوری اسلامی ایران پیش از کرونا نیز دشمنان زیادی داشته است و زیادی دشمن، نه به خاطر حقانیت دشمنان بلکه به خاطر باطل بودن بودن آنها است،‌ که همواره در طول تاریخ نیز جبهه باطل از جبهه حق بیشتر بوده است.
اکنون هم که کووید 19 همه کشورهای دنیا را تسخیر کرده و یک بحران جهانی را شکل داده داده است،‌ نمود دشمنان نیز بیشتر گشته و باعث شده تا دوست و دشمن، خود را بیشتر نشان دهند.

این اتفاق باید باعث شود تا نوع سیاستی که جمهوری اسلامی ایران هم در دوران ویروس کرونا و هم پس از فرونشست این بحران اعمال می‌کند،‌ به یک تجدید نظر جدی در عرصه دیپلماسی تبدیل شود.

رویکرد سیاسی ایران به خاطر وجود توافق هسته‌ای تاکنون به سوی غرب بوده است اما اکنون باید به این نتیجه رسید که در این شرایط بحرانی، که حتی باعث نشد تحریم‌های اقتصادی یکجانبه و غیر قانونی آمریکا علیه ایران برچیده شود و کشورهای همسو با آمریکا نیز با دنباله روی از سیاست‌های ایالات متحده به تحریم‌های خود علیه ایران ادامه دهند،‌ این کشور از سپهر سیاسی ایران کنار گذاشته شده و شرق را بیشتر ببیند و در معادلات خود اهمیت بیشتری دهد.

البته مهمتر از این تغییر رویکرد، اتکا به درون و ظرفیت‌های داخلی است،‌ با وجود منابع و امکاناتی که در داخل کشور وجود دارد و اکنون بسیاری از آنها نمایان شده و به قدرت و توان داخلی پی برده است، اولویت آن است که روی پای خود بایستد تا از چنبره وابستگی رهایی یابد.
غرب بارهای امتحان خود را پس داده است و غیر قابل اعتماد بودن خود را ثابت کرده است،‌مردم و مسئولین نیز به این نتیجه رسیده‌اند که علاوه بر متکی بودن به توان داخلی،‌ باید آینده روابط سیاسی و اقتصادی خود را تغییر دهند.

کشورهای بسیاری در دنیا وجود دارد که برای گسترش روابط با ایران اشتیاق دارند،‌ کشورهای آسیایی، آمریکای جنوبی و قاره آفریقا جایگزین‌های مناسبی برای کشورهای غربی هستند.
مهمترین کشورهایی که می‌توان روی آنها حساب باز کرد و آنها نیز به خاطر ظرفیت‌های بزرگ ایران تمایل به گسترش روابط دارند، چین و روسیه است که تاکنون نیز توانسته‌اند دوستی خود را ثابت کنند،‌هر چند همه کشورهای دنیا در پی تأمین منافع ملی خود هستند،‌اما می‌توان در این روابط منابع ملی مشترک را تعریف کرد.
در ماجرای توافق هسته‌ای نیز مسکو و پکن در کنار ایران بودند و حتی پس از خروج آمریکا از برجام و بدعهدی اروپا در اجرای تعهدات برجامی خود،‌ همگان دیدند که این دو کشور به گسترش روابط سیاسی و اقتصادی با ایران ادامه دادند و در این راه سیاست‌ها مقابله با آمریکا را در پیش گرفتند.

اکنون نیز روسیه و چین دو کشوری هستند که در بحران کرونا که خود نیز درگیر آن هستند،‌ کمک‌های زیادی را به جمهوری اسلامی ایران داشته‌اند.
در این میان تلاش‌های زیادی صورت گرفت تا روابط ایران با کشورهای دوست همچون روسیه و چین تیره شود، برخی رسانه‌های داخلی و عمدتاً خارجی سعی کردند تا آنها را همچون آمریکا جلوه دهند و حتی بدتر از آن نشان دادند که قصد دارند سلطه خود را بر ایران حاکم کنند.
کشورهایی چون روسیه و چین نیز به قدت و توانایی‌ها ایران واقف هستند و می‌دانند که جمهوری اسلامی کشوری سلطه پذیر نبوده و نخواهد بود حتی اگر در شرایط بد قرار داشته باشد،‌هیچگاه استقلال سیاسی خود را فدا نمی‌کند،‌ به همین خاطر آنها نیز سیاست‌های خود را بر اساس باور ایران در جایگاه یک کشور قدرتمند و تأثیر گذار پایه گذاری کرده‌اند و نمی‌توانند غیر از این رفتار کنند.
دراین میان کشورهای انقلابی دیگری نیز در دنیا وجود دارند که می‌توان با گسترش روابط سیاسی و اقتصادی با آنها دوران پس از کرونا را تشکیل داد.

کشورهای آمریکای لاتین مانند کوبا و ونزوئلا و چندین کشور دیگر، هر چند تحت تحریم‌های اقتصادی و سیاسی آمریکا قرار دارند،‌اما ظرفیت‌های آنها و ظرفیت‌های ایران مکمل هم هستند.

نمی‌توان در دنیا آینده تنها چشم به سوی غرب داشت،‌چه بسا دنیا آینده با غرب ضعیف روبرو باشد،‌هم اکنون نیز نشانه‌های ضعف و ناتوانی غرب با شیوع یک ویروس آشکارتر شده و منطق سیاسی و آینده نگری نیز این اجازه را نمی‌دهد که به دنبال گسترش روابط با غرب بود.