کد خبر: 187505

ولادت با سعادت منجي عالم بشريت

امروز میلاد امام زمان منجی عالم است که بیش از هروقت دیگر غیبت و نبود او آشکار است و حال که دنیا با ویروس کرونا فلج شده است بیش از هر وقت دیگری مومنان در انتظار ظهور او هستند.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

یکی از پیامدهای بحران کرونا و همه‌گیری جهانی آن، داغ شدن موضوعات مربوط به آخرالزمان است. در کشور ما به فراخور باورهای دینی مباحث مربوط به مهدویت و ظهور امام عصر(عج) بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. به گونه‌ای که برخی از صاحب‌نظران معتقدند این بحران می‌تواند نشانه‌ای برای ظهور حضرت قائم(عج) مطرح می‌کنند. البته بسیاری دیگر تطبیق این نشانه‌ها بر علائم ظهور را صحیح نمی‌شمارند، اما مردم را به دعا برای تعجیل در ظهور فرامی‌خوانند تا با ظهور معضلات بشر سامان پیدا کند.

 

دعای فرج؛ گشایش مشکلات

دعای گشایش کارها که منقول است امام زمان عجل الله تعالی فرجه خودشان به بزرگانمان آموخته‌اند. دعایی که می‌توان بارها خواند و با کلمات ساده‌اش بندگی کرد و خشوع و خضوع را تمرین کرد. همان چیزی که در دنیای امروزی کمیاب و کیمیاست ولی با حضور بیماری امروزین و گرفتاریهای آن کم کم کوچکی و ضعف مفرط ما بندگان آشکارتر شده است و ناخودآگاه خود را به خاطر یک موجود نادیدنی تسلیم قدرت خلقت می‌بینیم. و باید ببینیم بادی که از فرط غرور و تبختر حاصل از علم سکولار غریبه و غربی به دماغ بشر افتاده بود امروز با دیدن ردیف تابوتهای مردگان و بیماران به خود پیچیده در راهروهای بیمارستان‌های آمریکا و اروپای مدعی، از سر مردمان بیرون می‌رود یا نه؟ آیا نگاه مردمان خیره شده به دون و مادون و زمین به آسمان بلند می‌شود یا نه؟ آیا عاقبت پُست مدرن به عاقبت قرون وسطای طاعون زده ختم می‌شود و نوزایی دیگری به نام فرانو جهان را فراخواهد گرفت؟

دعای گشایش ما به خاطر جبران گذشته‌هایی است که نیامرزیدگانی که با تز و آنتی تز خود، دست آدمی را از آسمان کوتاه کردند و انسانی که با آموزه‌های انبیاء به سیر آسمان عادت داشت را اسیر زمین نمود. مرغان تیز پرواز هوایی که چون مرغان خانگی اسیر آب و دانه آماده شدند. با تخیلات و تلاشهای بریده از وحی، بشر فقط خود را دید و منافع خویش را. به خودبینی عادت کرد و از فرط خوشی، حالی از خدا نمی‌پرسید و فلسفه خلقت را در کسب آسایش خود به هرقیمتی که شد، غرق کرد. معنی عبودیت و اخلاق و بندگی فراموش شد و به جای تکلیف در برابر خدا، توقع گذاشت و بنده مکلف را متوقع معرفی کرد و چه ستمی از این بالاتر که هرچه کرد برای رفاه جسم خود بود و تخدیر روح سرگردان شده. آن هم نه برای همه انسانها بلکه برای هرکه غافل‌تر و بهره‌اش از زور و زر بیشتر بود. پناه بر خدا که خدا را در حد طبیعت و حتی خدمتکار زمینی بشر پایین آورده بود و در برابر او تکلیفی برای خود نمی‌دید. گویی بندگی، خور و خواب و لذت است و دیگر هیچ.

 

بیش از همیشه در انتظار ظهور

امروز که بشر یکی یکی عادات خود را در حال تغییر می‌بیند به یاد دلتنگی قدیمی خود افتاده است و باز می‌جوید روزگار وصل خویش را و باز هوای وطنش آرزوست. گویی جهان آماده زایش دیگری نه از سنخ رنسانس است. سبک زندگی غربی که سوغات سر راه همه تمدنها شده است یکی یکی در حال فروریختن و فرورفتن است. تعاملات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی کم‌کم با تردید هویتی مواجه شده‌اند. گویی اشتباه بود که خانواده‌های تولیدگر را مصرف‌کننده کردند یا اقتصادهای خرد و خانگی را از بین بردند یا مزرعه و کارگاه را به کارخانه‌های بزرگ تبدیل کردند و اقتصاد روستا و شهر و کشورها را سوسیالی و کاپیتالی کردند. یا امنیت و دیوار خانه‌ها و خانواده را برداشتند و شیشه گذاشتند و با ازدواج سفید به گور سپردند.

گویی دلار اشتباه بود، ‌هالیوود و دنیای تخیلاتش، انفجار اطلاعات، دنیای مجازی، یورو، ناتو، سازمان ملل، اتحادیه‌های رنگارنگ و... همه ابزار سرگرمی گمشدگان در دنیا بود تا از بی‌برنامگی مدعیان نپرسد و کمی زنده بماند و بمیرد و تمام. بی‌هیچ هنر و فرزانگی و بدون عدل و اخلاق و انصاف و بندگی. و ترس جهان مستکبر و دشمنی سرسختانه دنیای خدانشناس غربی با انقلاب اسلامی ما به این دلیل است که در این غوغای دروغ، گروهی مردمان حق‌پرست و خداجو از میان الهه‌های دروغین، خدای واحد را برگزیدند و رسالت انبیاء را احیاء کردند.

 

پروردگارت تورا رها نکرده

سال ۹۹ سالی است که تمام قهرمانان خیالی و ماچوهای سینمایی غرب فروخواهد ریخت و در مرجعیت فکری، دنیای مجازی جای خود را به واقعیات عینی خواهد داد واقعیاتی که بشر را به حقیقت خواهد رساند و به رضایت از زندگی در سایه خلقیات انسانی و نگاه توحیدی. و انتظار و التماس بشر برای ظهور منجی واقعی را باید از همین نیمه شعبان شروع کرد و به مردم مضطرب جهان معرفی نمود و این پیام را رساند که خدایمان فرموده: پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است.و تنها راه نجات از توفان بلاهای خودساخته، رساندن دستها به کشتی نوح است و مهدی موعود مشتاق و منتظر نجات ماست، اگر دست بلند کنیم و بخواهیم. حق ماست که چون اویی اماممان باشد، پس بخواهیم و بدانیم که او در میان ما و نزدیک ماست و وعده آمدنش را همه ادیان داده‌اند و خواهد آمد و نظمی فرانو از آنچه در مخیله بشر بیاید را خواهد آورد.

 

دلیل غیبت، خود ماییم

آقایی می‌گفت: که در حرم کاظمین شخصی به صورت جوان بیست و یک ساله در کنار من نماز می‌خواند. همین قدر فهمیدم که در مدت کم و کوتاه، نمازهای زیادی را با طمأنینه خواند و در تمام قنوت‌ها «عَجّل فرجه» گفت و اسم خودش را هم برد!

بله، حضرت غایب عجل الله تعالی فرجه الشریف همه این بلاها را که بر سر اهل ایمان وارد می‌شود، می‌بیند. لذا مهموم و مغموم است. ولی ما با دنیای خودمان هم مخالفیم و دست از تکلیف برمی‌داریم و از بیگانه تبری نمی‌جوییم!

غافل از اینکه یک نان خالی که حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف به ملت می‌دهد، برای دوام و بقا و سلامت ما بهتر از زعفران‌های ایرانی است که از دست بیگانه‌ها به ما می‌رسد! مضافاً بر این: چه کسی می‌گوید که در حکومت آن حضرت همیشه نان خالی است؟!

 

با توبه از گناهان، خود را آماده کنیم

اگر ظهور حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف نزدیک باشد، باید هر کس خود را برای آن روز مهیا کند. از جمله این‌که از گناهان توبه کند. همین توبه باعث می‌شود که این همه بلاهایی که بر سر شیعه آمده است که واقعاً بی‌سابقه است، و بلاهای دیگری که تا قبل از ظهور آن حضرت می‌آید، از سر شیعه رفع و دفع گردد.

 

محبت به امام زمان تعطیل نیست

اگر ما در بحران کرونا با اعیاد ماه رجب و ماه شعبان و حتی در آینده با ماه رمضان مواجه می‌شویم، تکالیف دینی خود را حتما انجام خواهیم داد. ما قائلیم که بحران‌ها شاید شکل انجام تکالیف ما را محدود کند یا تغییر دهد اما جلوی انجام تکالیف دینی ما را نخواهد گرفت. مردم عزیز و ولایت‌دوست ما حتما همچنانکه در ولادت امام حسین(ع)، حضرت ابوالفضل(ع) و امام سجاد(ع) سرور و شادی داشته‌اند، در خانه‌ها بودند و فریاد یاحسین و لبیک یا حسین سر دادند، در کوچه‌ها گروه‌های سرود به زیبایی با ماشین برای مردم سرود پخش کردند و در کوچه جشن شادی گرفتند، برای وجود نازنین امام زمان(عج) هم قطعا به تعداد خانوارهای‌مان جشن و شادی خواهیم داشت.

درست است مساجد و حسینیه‌ها تعطیل است، هیأت‌ها تعطیل است، حرم‌ها تعطیل است ولی محبت به امام زمان تعطیل نیست، ابراز ارادت و محبت به ساحت مقدس امام زمان تعطیل‌بردار نیست. قطعا مردم ما در شب و روز نیمه‌شعبان استغاثه‌ای به وجود نازنین امام زمان خواهند داشت و فریاد لبیک یا صاحب الزمان، فریاد الله‌اکبر و فریاد دعای فرج سرخواهند داد و به هر نحوی که ممکن باشد، در فضای مجازی، در خانه‌ها، در محیط‌هایی که برای‌شان مقدور است، ارادت به ساحت مقدس امام زمان را اعلام خواهند کرد تا هم به خودشان و هم به همه مردم دنیا اثبات کنند ما دست‌بردار از محبت و ارادت به اهل‌بیت نیستیم. 

 

دعا برای ظهور منجی عالم

اعتقاد به دعا در شیعه بسیار پررنگ است، چرا که نه‌تنها دعاها و توسلات ما بسیار بیشتر و عمیق‌تر از سایر مذاهب و ادیان است، بلکه ما معتقد به موعود و منجی‌ای هستیم که هم‌اکنون زنده است و در میان ما است. ادیان دیگر هم معتقد به منجی هستند اما منجی در نزد آنان کسی است که در آخرالزمان به دنیا می‌آید اما شیعه معتقد به زنده و حی بودن موعود و منجی و حضور او در میان ما است. امام زمان مثل پدر مهربانی است که در خانه حاضر است و نسبت به خانواده خود بی‌تفاوت نیست. خود حضرت فرموده‌اند ما نسبت به شما «غیر مهملین لمراعاتکم و لا ناسین لذکرکم» هستیم، یعنی ما به شما بی‌تفاوت نیستیم، یاد شما را فراموش نمی‌کنیم.

این نگاه است که به شیعه قدرت داده است. این بدین معنا نیست که ما بلا نمی‌بینیم، خیر! خود اهل بیت بیشترین بلاها را دیدند اما نمی‌بریدند، خسته و افسرده و مأیوس نمی‌شدند. این نگاه شیعیان را هم قدرتمند و با امید و بانشاط نگه می‌دارد. همین نگاه بود که ما را در جنگ سرپا نگه داشت که توانستیم پیروز آن میدان بشویم. ان‌شاءالله با همین نگاه در این میدان تازه هم پیروز خواهیم شد.