کد خبر: 184767

تهران؛ غول عظیم تخریب آب و خاک

به گفته دبیر کارگروه آب ستاد توسعه فناوری‌های توسعه آب، خشکسالی، فرسایش و محیط زیست در میان کشورهای خاورمیانه، ایران تقریبا کمتر از 10 درصد از آب‌های شور را برای تصفیه استفاده می‌کند که دلیل آن وجود دو رشته کوه البرز و زاگرس است.
اتاق خبر 24

دکتر جهانگیر پرهمت، دبیر کارگروه آب ستاد توسعه فناوری‌های آب، خشکسالی، فرسایش و محیط زیست معاونت علمی‌وفناوری ریاست‌جمهوری در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه در حوزه آب کشور ۳ محور اصلی مطرح است، یکی از این محورها را "حفاظت از منابع آب موجود"،‌ دانست و افزود: کشور منابع آب محدودی دارد و لازم است هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی حفاظت شود. از نظر کمی ما یکسری مخازن آب داریم که میلیاردها سال طول کشیده است تا آبخوانی در دل زمین ایجاد شود و میلیون‌ها سال نیز طول کشیده تا بر اثر بارندگی، آبخوان‌ها پر شوند و حفاظت از این منابع یکی از وظایف ما است.

وی با بیان اینکه کشور در زمینه حفاظت از آب با کمبودهایی مواجه است، یکی از وظایف  ستاد توسعه فناوری آب و خشکسالی معاونت را توسعه فناوری‌ها در این زمینه دانست و اظهار کرد: محور دوم "تامین آب" است؛ چراکه زنده ماندن و امنیت غذایی هر جمعیتی به آب وابسته است.

پرهمت ادامه داد: بخشی از آب مورد نیاز کشور از بارندگی تامین می‌شود و کمبودهای آن نیز باید برطرف شود؛ از این رو با استفاده از روش‌های مختلف باید استحصال آب صورت گیرد و استحصال آب می‌تواند از طریق منابع مختلف مانند "آب‌های غیر متعارف" باشد؛ یعنی آب‌هایی که آلوده شدند و با استفاده از روش‌هایی آن‌ها را تصفیه و قابل شرب کنیم.

وی آب‌ دریا و آب‌های شور را از دیگر منابع آب غیر متعارف نام برد و یادآور شد: استحصال آب از این منابع بازار کسب و کار وسیعی در دنیا دارد و در همه کشورهای دنیا (به غیر از کشورهایی با بارندگی زیاد) برای تامین آب مورد نیاز خود به این روش‌ها روی آورده‌اند.

دبیر کارگروه آب ستاد توسعه فناوری‌های آب، خشکسالی، فرسایش و محیط زیست معاونت علمی اضافه کرد: در میان کشورهای خاورمیانه، ایران تقریبا کمتر از ۵ تا ۱۰ درصد از آب‌های شور برای تصفیه استفاده می‌کند، دلیل آن وجود دو رشته کوه عظیم "البرز" و "زاگرس" است که موجب شده ایران نسبت به سایر کشورهای اطراف از بارندگی نسبتا خوبی برخوردار باشد و اگر این دو رشته کوه نبودند، ایران هم مانند کشور عربستان، منطقه‌ای خشک و کویری بود.

منبع: پارسینه