کد خبر: 183393

روزهای سیاه در انتظار فوتبال

یکی از بحث‌های جنجالی ورزش ایران، حضور یا عدم حضور مربیان خارجی و بین‌المللی روی نیکمت تیم‌های ملی یا باشگاهی است. ماجرایی که هر سال با دعوت برخی از مربیان به ایران یا اخراج آنها، داغ شده و البته منتقدان زیادی دارد.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

تبِ آوردنِ سر مربی، چند سال است فوتبال ما را فرا گرفته. پول های هنگفتی در دوره مضیقه اقتصادی کشور، ارزانی مربی خارجی و دلال ها شد و بعضا نه تنها مشکلی را حل نکرد، بلکه مشکل ساز هم شد همیشه احتمال آوردن سرمربی ایرانی کمتر از خارجی ها است..

استفاده از تجارب دیگران، یک بحث است و به شکل کنتراتی، تیم ملی یا باشگاهی را دست مربی خارجی سپردن، بحثی دیگر. برخی مدیران با این مدل خارجیگری افراطی و دهان پرکن، مسئولیت پاسخگویی را از دوش خود بردارند

اگر تیم ها بردند، افتخارش برای خارجی و منطق خارجیگری بود؛ و اگر باختند، با رندی پای اخلاقیات و روحیات و سیاست و فرهنگ ایرانی نوشته شد..

از این مدل پوپولیست و نتیجه گرا، هرگز احساس شخصیت و هویت و عزت و تلاش و سختکوشی در نمی آید. و کمتر، بازیکن یا تیم غیرتمند و با اخلاق ساخته می شود

 

ستون‌های تیم ملی

یکی از اصلی‌ترین فاکتورها برای انتقال تجربه و دانش فنی از سرمربی به بازیکنان، حضور و نظارت او در تیم های پایه است. در تمام قراردادهایی که بین مدیران باشگاه و سرمربی بسته می‌شود، مسئولیت سرپرستی تیم جوانان و آکادمی به سرمربی سپرده می‌شود، اما در عمل اتفاقی نمی‌افتد و گاهی اوقات حتی مربیان پایه با سرمربی بزرگسالان اختلاف نظر داشته و روابط کاری مناسبی ندارند.

برانکو، امپراطور موقت

حتی در دوران باشکوه برانکو روی نیکمت پرسپولیس، باز هم نمی‌توانیم در مورد انتقال دانش از این سرمربی به مربیان جوان‌مان صحبت کنیم. در دوران 4 ساله برانکو، هیچ مربی یا کمک مربی‌ای در کنار او قرار نگرفت تا از تجربیات او استفاده کند(که اگر این اتفاق رخ می‌داد، دیگر نیازی به حضور کالدرن نبود). هرچند حضور برانکو طلایی‌ترین دوران پرسپولیس را رقم زد اما نتوانست برای آنها مربیانی در کلاس جهانی تربیت کند و به اصطلاح مکتبی از خود به یادگار بگذارد.

تاج و برانکو

 

پدیده‌ای به نام کی روش

شاید برجسته‌ترین نمونه این بحث، کارلوس کی روش باشد. مربی‌ای که اختیارات بی حد و مرزی داشت و اتفاقا به دلیل همکاری با الکس فرگوسن و تجربه سرمربیگری در رئال مادرید، پتانسیل تربیت نسلی از مربیان جوان برای ایران را داشت اما نه‌ تنها این امر محقق نشد، بلکه کیروش بارها با مربیان داخلی مشاجره کرد و آنها را بی‌لیاقت خواند و حتی برخی دستیاران ایرانی‌اش را در دوره‌های مختلف اخراج کرد. او حتی با مربیان فوتبال پایه روابط گرمی نداشته و در تیم ملی کمتر شاهد حضور بازیکنان امید و جوانان در ترکیب 11 نفره بودیم.

اگرچه در دوران حضور او روی نیمکت تیم ملی، موفقیت‌هایی داشتیم. اما با وجود هزینه‌های سنگین برای این مربی و دستیارانش، هیچ افتخار جدیدی مثل قهرمانی در آسیا یا حضور در بین 16 تیم جام جهانی بدست نیاوردیم. اما برای خود کی روش، حضور در ایران بسیار خوشایند بود. به طوری‌که برای 6 ماه پایانی حضورش در تیم ملی ایران؛ از فدراسیون فوتبال دستمزدی 2.5 میلیون یورویی گرفت.

کی روش1

 

روزهای سیاه مدیریت فوتبال ایران

وضعیت فوتبال ایران طوری شده که هر مربی یا بازیکن خارجی‌ای که به ایران می‌آید هیچ تضمینی وجود ندارد که تا پایان قراردادش در کشور بماند. طی همین چند هفته گذشته سه مربی مطرح خارجی شاغل در ایران تیم‌هایشان را ترک کردند. خروجی که دستپخت میدران فوتبالی داخلی و همه عوایدش به نفع مربیان خارجی‌ است و دودش نیز به "چشم حیران" فوتبال ایران و هواداران آن می‌رود.

در ابتدا مارک ویلموتس، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود که به دیرکرد فدراسیون در پرداخت مطالباتش قراردادش را یک طرفه فسخ کرد. بعد از آن دنیزلی به خاطر برخی مشکلاتی که هم در ایران و هم در خانواده‌اش داشت از تراکتور جدا شد. روز دوشنبه هم آندره‌آ استراماچونی، سرمربی سابق استقلال قراردادش را یک طرفه فسخ کرد و تهران را ترک کرد.

گویا مساله اصلی استراماچونی واریز پول بصورت انک اندک به حسابش از طریق حساب‌های شخصی بوده و باعث شده در ایتالیا حسابش بلوکه شود. سوال این‌جاست که آیا استراماچونی در زمان عقد قرارداد از مشکلات انتقال پول اطلاع نداشته؟ یا اینکه باشگاه استقلال این موضوع را از او پنهان کرده است؟

حتما باشگاه استقلال از این موضوع اطلاع داشته و با این وجود به با این مربی ایتالیایی قرارداد امضا کرده است. مدیران استقلال از تحریم‌ها و مشکلات در انتقال پول به اروپا باخبر بوده‌اند و بدون اینکه راه چاره‌ای بدون دردسر پیش‌بینی کنند با استراماچونی قرارداد بسته‌اند.

 استراماچونی

 

علی پروین : فقط مربی ایرانی

پیشکسوت باشگاه پرسپولیس گفت: اگر من باشم همین الان یک مربی ایرانی به تیم ملی می‌آورم. کسانی در این مملکت هستند که چیزی از این مربیان کمک ندارند. الان که بازیکنان خارجی می‌آوریم آیا بازیکنان ایرانی چیزی کمتر از آنها دارند؟

پروین افزود: اگر قرار است کسی به این فوتبال بیاید باید یک سرو گردن بالاتر از بازیکنان ایرانی باشد. در ایران دایی، قلعه‌نویی، گل‌محمدی، مظلومی و حتی مهدی تارتار هم هستند. من جای تاج باشم مربی ایرانی می‌آورم. ۲-۳ بار هم با مهدی تاج تماس گرفتم ولی او پاسخ نداد.

پروین بیان کرد: نظر من مربی ایرانی است که قبلاً هم گفتم. این همه مربی خوب ایرانی داریم، هر کسی بالای سر تیم ملی باشد راحت به جام جهانی می‌رود، باید در جام جهانی کاری کنیم تا صعود کنیم وگرنه با کی‌روش و نفرات قبلی هم چهارم شدیم. امیدوارم این اتفاق با مربی ایرانی بیفتد

 

سخنان رهبرانقلاب درباره لزوم دوری از سرمربی خارجی

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای فرمودند: من همواره معتقد بوده‌ام که مجموعه‌های ورزشی کشور شایسته است، سرمربی ایرانی داشته باشند.

 

 

دنبال کردن فوتبال در ایران دیگر لذتی ندارد، وضع باشگاه‌های ایرانی روز به روز بدتر می‌شود، هواداران برای تنها دو ساعت لذت بردن از فوتبال رنج‌های زیادی را متحمل می‌شوند. مقصر اصلی این اتفاقات افرادی هستند که مدیرانی را بر سرکار می‌گذارند که هیچ تخصصی در این زمینه ندارند و تنها با مدیریت منحصر بفردشان زمینه پادشاهی خارجی‌ها در فوتبال ایران را رقم می‌زنند.

در نهایت، هر چند حضور مربیان خارجی در مقاطعی برای تیم‌هایشان همراه با موفقیت بوده اما هیچ‌گاه نتوانستیم از آنها دانشی اخذ کنیم و یا مربیانی تربیت کنند که جایگزین آنها شده و پایگذار موفقیت‌های بعدی باشد. حضور آنها جز بدهی و دیرکرد قراردادها که در اکثر موارد با خطر محرومیت تیم‌ها همراه بوده، ثمره ای برای باشگاه‌ها یا فدراسیون‌ها نداشته است. شاید وقت آن باشد که در انتخاب مربی و نحوه عقد قرارداد با مربیان خارجی دقت بیشتری شود...