کد خبر: 182568

چرا موسیقی عرفانی در معرض فراموشی است؟

خواننده آلبوم «محمد رسول الله (ص)» از بی‌توجهی به موسیقی عرفانی گلایه کرد.
اتاق خبر 24

ریشه نواهایش به زمان مولوی بر می‌گردد. زمانی که خانقاه‌ها مملو از عاشقان می‌شد و لبیک‌ها با دف نوازی نمود پیدا می‌کرد. اشعار مولوی و سبک شعر‌های او نیز نشان دهنده موسیقی کلام این شاعر است. دف و نی هر چه جلو آمد بیشتر و پر رنگ‌تر شد به نوعی که سبکی را در موسیقی ایران خلق کرد؛ سبکی با عنوان موسیقی عرفانی.

موسیقی عرفانی همراه با موسیقی ایرانی جلو آمد. اما این سبک در لا به لای فرهنگ سال‌های اخیر رنگ و بوی خود را از دست داد و در سال‌های اخیر کمتر نوا‌های دف و نی در چارچوب عرفان به گوش می‌رسد.

در این میان یکی از خوانندگان کرد، به تنهایی جور کمبود‌های موسیقی عرفانی را می‌کشد؛ کسی که سبک فعالیتش با دیگر خوانندگان متفاوت است. پیام عزیزی، بیش از دو دهه در زمینه موسیقی عرفانی فعالیت می‌کند و همیشه دغدغه باقی ماندن این سبک و توجه به آن در بین مردم را دارد. او به تازگی آلبومی با عنوان «محمد رسول الله (ع)» را در این سبک منتشر کرده است؛ آلبومی که به همت حوزه هنری منتشر شد.

این خواننده درباره کمبود‌های موسیقی عرفانی در ایران امروز بیان کرد: موسیقی عرفانی در موسیقی اصیل ایرانی ریشه دارد. موسیقی عرفانی از زمان مولوی در خانقاه و تکایا وجود داشت. آن زمان مراسم‌های عرفانی به شکل دف و نی نوازی بوده البته نقش دف همیشه در موسیقی عرفانی پر رنگ‌تر از دیگر سازهاست. حالا فقط بنده در این سبک موسیقی مشغول و از سال ۷۶ پرچم دار این سبک هستم و همیشه مدنظر داشتم که پرچم دار نام رسول اکرم (ص) در این سبک باشم.

منبع: خبرگزاری ایرنا

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.