کد خبر: 182554

روزهای تاریک سینما

محتوا و مضامین فعلی در سینمای ایران، هیچ پیشرفتی ندارد و تنها چیزی که شاهد آن هستیم رقابت اقتصادی است تا  سینماگران فیلم خود را به فروش برساند و همین باعث شده است که سال 98 کم مخاطب‌ترین سال سینما در پنج سال اخیر باشد.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

سینمای ایران این روزها، روزهای تاریکی را پشت سر میگذارد و تراژدی که برای سینمای ایران وجود دارد بستگی به عواملی مانند محتویات پوچ و سطح پایین فیلم ها و موضوع های تکراری ، گران شدن بلیت های سینما و دستمزد بالای بازیگران دارد.

سال 98 کم مخاطب‌ترین سال سینما در پنج سال اخیر است و این افت مخاطب و استقبال کم از فیلم ها و این میزان فروش بی سابقه است.

در تابستانی که گذشت خیلی‌ها انتظار داشتند سینمای ایران سال پر رونق و پر مخاطبی را پیش روی خود ببیند. اما خیلی زود این تعبیر تبدیل به رویایی دست نیافتنی شد.

اکران عید فطر که از آن به عنوان اکران دوم سینما هم یاد می‌شود طبق انتظارات پیش نرفت جایی که کارشناسان و صاحبان آثار و منتقدان توقع داشتند که با وجود فیلم «شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار که با کلی جایزه و حواشی وارد اکران شده یا از آن طرف «سرخپوست» فیلم خوب و خوش ساخت و منتقد پسند «نیما جاویدی» یا از همه مهمتر «ما همه با هم هستیم» فیلم پر بازیگر و پر حاشیه کمال تبریزی با دوجین بازیگر بتواند حتی از اکران نوروز جلو بزند، اما نشد آن چه باید میشد.

خیلی زودتر از پیش بینی‌ها فروش فیلم تبریزی به سکته افتاد و در نهایت روی رقم ۱۰ میلیارد تومان در جا زد.از آن طرف فیلم «سرخپوست» با اینکه شروع خوبی داشت ولی در ادامه راه نتوانست از رقم ۱۴ میلیارد عبور کند در این بین تنها فیلم آبیار بود که تا حدودی توانست گلیم خود را از این دریای پر خروشان و پرتلاطم اکران بیرون بکشد و تا به امروز به رقمی نزدیک به ۲۰ میلیارد برسد.

هر چند شاید رقم‌های میلیاردی برای خیلی از مخاطبان زیاد و چشمگير باشد، اما در اینجا باید دو نکته را در نظر گرفت اول اینکه با توجه به افرایش حدود ۶۰ درصدی بلیط سینما این رقم‌ها زیاد نیست. نکته دوم ،هزینه تولید این آثار در مقایسه با فروش آنهاست. به طور میانگین هر اثر سینمایی رقمی بین حدود ۷ میلیارد تا ۱۵ میلیارد تومان تولید می‌شود و باید حداقل ۵ برابر این رقم بفروشد تا به سود برسد. چون با توجه به هزینه‌های جانبی حدود ۴۰ درصد از فروش سینما‌ها به حساب تهیه کننده می‌آید.

 

اما دلیل این افت مخاطب چیست؟ 

1. نبود فیلم خوب شاید مهمترین عامل افت فروش در سینما باشد. همچنان سینمای ایران به جای اینکه به خود فیلم بپردازد و از آن صحبت کند به دنبال حاشیه است و از هر ترفندی برای رسیدن به فروش استفاده می کند و نبردی که برای رسیدن به هدف فروش از هر وسیله‌ای استفاده میکند، از تبلیغات منفی تا شایعه‌پراکنی و ابزارهای اروتیک و در این میان آنچه که قربانی می‌شود، مفهوم و فیلمهای محتوامحور است. همچنین فروش فیلم‌های کمدی هم از سر نبود فیلم‌های خوب سینما است.

عمده فیلم‌ها یا به لحاظ کیفی متوسط رو به پایین هستند یا اینکه فیلم‌های تلخی هستند. در همین اکران فیلم‌های وجود دارد که در هفته رقمی نزدیک ۵ میلیون تومان فروخته اند. چیزی در حد فاجعه. حتی اکران فیلمی مثل «ماجرای نمیروز ۲» (ردخون) که فیلم خوش ساختی هم بود نتوانست به سردی این روز‌های سینما پایان دهد. پس عمده‌ترین دلیل، نبود فیلمی است که مخاطب حاضر شود برای دیدن آن ترغیب شود و به سالن سینما برود.

 

2. دلیل دیگری که از آن می‌شود نام برد وضعیت اقتصادی و معشیتی مخاطبان سینماست. سینما هم مثل حوزه نشر دچار این عارضه شده است. مردمی که برای درآمد خود برنامه ریزی می‌کنند که چگونه درامد خود را هزینه کنند و طبعا فرهنگ هنر و سرگرمی اولین جایی است که از وضعیت بد اقتصادی ضربه می‌خورد. همچنین با وجود گران شدن بلیت سینما مخاطب بیشتر به محتوای فیلمی که برای آن هزینه میکند دقت میکند.

 

3. برخی کارگردان ها هم هستند که میخواهند فروش کم فیلم های خود را با ستارگان جبران کنند ولی به دلیل فیلم های ضعیف و بی محتوای خود موفق نشده اند. بعضی بازیگران هم هستند که فکر میکنند دارند به فروش فیلم کمک میکنند و دستمزد میلیاردی میخواهند و دیگر دستمزدی به عوامل دیگر فیلم نمیرسد. حتی یکی از بازیگران زن سینمای ایران برای حضور در فیلمی سینمایی، وقتی با اصرار کارگردان برای تراشیدن موی سرش مواجه شد، برای انجام این کار مبلغ پانصد میلیون تومان علاوه بر رقم دستمزدش برای بازی در فیلم مطالبه کرد.

 اگر بخواهیم کاری کنیم که حال سینما خوب شود باید مدتی این خانم‌ها و آقایان به اصطلاح بازیگر به مرخصی بروند. مدتی استراحت کنند ، مشغول مطالعه شوند و...

امید است نهادهای نظارتی که اوضاع و احوال سینمای ایران را به شدت و دقت تمام کنترل می کنند و نسبت به آن واکنش نشان می دهند، درباره منشاء این پول ها که اینگونه با سخاوت و بدون نگرانی در سینما هزینه می شود نیز تحقیق کنند و نسبت به آن واکنش نشان دهند.

یک اثر سینمایی خوب مخاطب را خود به خود به سینما میکشاند اما سینماگران این روزها یا سعی میکنند که با فیلم های غمگین و سیاه نمایی به فروش برسند و یا با کمدی های هجو و طنزهای سخیف و سطح پایین خود را بالا بکشند و غیر از این هیچ خلاقیت و ایده پردازی در سینما دیده نمیشود.

فراموش نکنید که سینما تمدن ساز است و با تکیه بر ایمان و استفاده از ابزار نوین، باید فضایی فراهم شود تا ما از سیطره آمریکا بیرون بیاییم و فرهنگ و تمدن خود را به رخ دنیا بکشیم. ما دو جریان داریم که مورد توجه است، جریانی که جریان متشرع دین باور است و حکم قضائی برای مردم می‌کند و جریان دیگر آدم های سلحشور هستند، سلسله کهنه سوارها و عیارها؛ اینها حوزه‌های قصه خور هستند.ما کلی پهلوان داریم اما سینما علاقه‌ای به این نشان نداده که بخواهد درباره اینها فیلم بسازد و فقط به دنبال کردن یک خط داستانی تکراری بسنده کرده است.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.