کد خبر: 175611
یادداشت اتاق خبر 24:

گاندو از ادعای تخیل تا واقعیت

سریال گاندو گرچه به پایان رسید اما همچنان بازتاب ها و بازخوردهای این مجموعه تلویزیونی ادامه دارد.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

سریال گاندو با محتوای سیاسی و جاسوسی در 30 قسمت توانست مخاطب را که مردم هستند، در ساعت پخش خود پای قاب جعبه جادو بنشاند.

بر اساس آنچه که دریافت شده و دیده می شود، استقبال خوبی از سریال گاندو که به یک پرونده جاسوسی بزرگ پرداخته بود، شده است. استقبالی که قطعاً میتواند بی توجه به حاشیه سازی هایی که از سوی برخی نسبت به این مجموعه شده، در اندیشه ساخت گاندوهای بعدی با پرداختن به پرونده هایی که از هر طیف و جناحی که مرتکب چنین خطاهای بزرگی شده اند، باشد.

از این دست سریال ها و فیلم ها در بسیاری از کشورهای دنیا ساخته و پخش می شود و به خاطر داستان این پرونده ها، دارای جذابیت در میان افکار عمومی است.

اما در این میان نکته مهمی که در باره سریال گاندو باید به آن پرداخت جنس انتقاداتی است که از سوی برخی مسئولین دولتی به محتوای آن شده است.

واکنش ها به سریال گاندو از سوی برخی دولتمردان، برخی نمایندگان مجلس و برخی محافل رسانه ای وابسته به جناح سیاسی اصلاح طلب منفی بوده است و هنوز هم ادامه دارد.

محمود واعظی رئیس دفتر رئیس جمهور گفته؛ «دولت حق دارد از این سریال شکایت کند. با وزارت امور خارجه‌ای که امروز در خط مقدم جبهه مقابله با دشمنان است در سریال گاندو برخورد بدی شده است و همچنین این اتفاق درباره وزارت اطلاعات کشور نیز افتاده است.»

محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه نیزدر روزهای گذشته در جمع خبرنگاران در پاسخ به اینکه؛ فردی در سریال گاندو به شما شبیه و در نقش منفی است، گفته بود« من بحمدالله نگاه نمی‌کنم بنابراین نگران نیستم.»

پس از آن نیز او با طعنه گفت که ما از این پول ها نداریم فیلم بسازیم.

سخنگوی وزارت خارجه که در نشست خبری پیشین خود از سریال گاندو انتقاد کرده و گفته بود در این سریال تقوا رعایت نشده است و آقای ظریف نه تلویزیون ایران را می بیند و نه تلویزون همسایه را، در بازدید از خبرگزاری ایرنا نیز گفته است؛ «دوستانی که گاندو را ساخته اند کشور را دو قطبی می کنند، یادشان رفته همه در یک کشتی و در یک جنگ واقعی هستیم. جز ابراز تأسف نمی توانم چیز بیشتری بگویم. چهره دیپلمات های ما 180 درجه با چیزی که نشان داده شد فرق دارد.»

در این میان بیشترین و تندترین انتقادات را حسام الدین آشنا رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری و مشاور رئیس‌ جمهور از این سریال داشته و با تهیه کننده آن نیز در فضای مجازی به بحث و جدل پرداخته است.

عکسی نیز از حسام الدین آشنا در کنار کاوو سید امامی جاسوسی که در پوشش حامی و فعال محیط زیست فعالیت می کرد و در زندان خودکشی کرد، منتشر شده است.

و اما نکته مهم ماجرای گاندو و انتقادات تندی که به این سریال می شود در اینجا است که اکثر آنها که به سریال تاختند و کوبیدند، این خود این سریال را ندیده اند اما از ان انتقاد می کنند!

آقای ظریف وزیر خارجه کشورمان این سریال را ندیده و آقای واعظی رئیس دفتر رئیس جمهور نیز ایضاً؛ چکونه می توان از فیلم و سریالی انتقاد کرد که از سوی منتقدش دیده نشده است؟!

انتقال دریافت ها از سوی برهی نزدیکان این مسئولین نمی تواند به درستی شکل و محتوای آن را به دریافت کننده برساند، هر چند اگر هم این مسئولین گرامی سریال را دیده بودند تغییری در دیدگاه آنها صورت نمی گرفت و چه بسا انتقادات تندتری را مطرح می کردند.

اما این که ندیده دست به انتقاد بزنند از انصاف و تقوا به دور است، ضمن این که در جریان خبرسازی هایی که برای سریال گاندو منتشر شد، خبرگزاری دولتی ایسنا به نقل از آرش قادری نویسنده فیلمنامه سریال که با این رسانه مصاحبه کرده بو، نوشت، 80 درصد سریال گاندو تخیلی بوده است، که البته قادری پس از انتشار چنین خبری به تقل از خود، آن را تکذیب کرد و گفت؛«کل ماجرایی که من گفتم این بود پرونده ای که بر اساس مسئله آقای جیسون رضائیان ساخته شده صد در صد بر اساس واقعیت بوده و من در مصاحبه با این خبرگزاری فقط گفته ام داستانک هایی که در کنار پرونده اصلی جیسون رضائیان برای پیشبرد سریال نوشته شده است، بر اساس تخیل نویسنده بوده است که آن هم در نویسندگی ناچار به این اقدام هستیم تا سریال جذاب و مخاطب پسند هم باشد.»

قطعاً برای ساخت هر فیلم و سریالی که از یک داستان واقعی بهره می برد، نیاز به ایجاد جذابیت های بصری است که قطعاً در متن پرونده چنین جذابیت هایی وجود ندارد و در این میان این ذوق نویسنده است که در فیلمنامه خود با بهره گیری از اصل داستان صحنه هایی را خلق کند تا جذابیت تلویزیونی و سینمایی داشته باشد. پس نمی توان 80 درصد سریال را بر اساس تخیل دانست، ایا می توان اسامی به کار رفته در سریال که همه مستعار و غیر واقعی است، تخیل نویسنده و تخیل سریال دانست در حالی که در آغاز فیلم اشاره می کند که اسامی غیر واقعی است آن هم به دلیل جلوگیری از تشابه اسمی و یا مسائل امنیتی.

این که در روز دستگیری جیسون رضاییان یا همان مایکل هاشمیان سریال باران می باریده یا نه، شب بوده یا روز، چه لباسی بر تن داشته یا خانه او در کدام منطقه تهران بوده و بسیاری مسائل دیگر که خللی در اصل پرونده واقعی جیسون رضاییان ایجاد نمی کند، نمی تواند نافی برخی مسائل دیگر که در پرونده وجود دارد شد.

آیا می توان منکر شد که مبادله جیسون رضاییان جاسوس کارکشته سیا که از سوی تیم ضد جاسوسی اطلاعات سپاه با اشراف کامل دستگیر و بازجویی شد و اطلاعات با ارزشی نیز در اختیار گذاشت، با یک میلیارد و 700 میلیون دلار از دارایی های بلوکه شده ایران در آمریکا آن هم نقد و همچنین چند تن از ایرانیان بازداشت شده در آمریکا، نتیجه ای بود که از این پرونده به دست آمد؟ یا این که باید پذیرفت نتیجه مذاکراتی بود که همزمان با اقدامات تیم جاسوسی جیسون رضاییان، بر سر موضوع هسته ای ایران در جریان بود؟

مذاکرات هسته ای که به توافق انجامید نتوانست حق خود را بگیرد، چگونه توانسته باعث شود مبادله و معامله بر سر این جاسوس نزدیک به 2 میلیارد دلار از دارایی های ایران را بازگرداند و چندین نفر از ایرانیان بازداشت شده در آمریکا را نیز آزاد کند؟
یکی از نکاتی که سریال گاندو دارد، بحث تحریم هایی است که آمریکا علیه ایران وضع کرده و بخش زیادی از آن به خاطر اطلاعاتی است که جیسون رضاییان آنها را با بهره بردن از عوامل نفوذی در داخل کشور به دست آورده و در اختیار دولت آمریکا گذاشته، اطلاعاتی که راه های دور زدن تحریم ها را نشان می دهد و می بینیم که اکثر این راه ها از سوی آمریکایی ها بسته می شود. نکته ای که در متن سریال نیز به آن اشاره شده و هیچ تخیلی در آن نیست.

گاندو افشاگری های زیادی داشته است که برخی انتظار و توقع چنین افشگری هایی را نداشتند و طبیهی است که واکنش ها نیز تند می شود.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.