کد خبر: 167011

آشتی با طبیعت در سبزترین روز سال

روز درختکاری فرصتی است که به واسطه کاشت نهال از طبیعت عذر خواهی کنیم.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

منابع طبیعی تجدید شونده مانند آب، خاک، جنگل و مرتع که امروزه در محافل علمی از آن با عنوان بستر حیات انسان ها و زیربنای توسعه پایدار جوامع نام برده می شود، نگین سرسبزی است که نه فقط به نسل حاضر، بلکه به تمامی نسل های آینده کشور تعلق دارد و باید به خوبی حفظ و به آیندگان سپرده شود.

منابع طبیعی مانند جنگل ها و مراتع، تکیه گاهی مطمئن برای توسعه اقتصادی و اجتماعی، بستری برای رونق کشاورزی، عرصه ای برای تولید چوب، زیستگاهی برای گونه های گیاهی و جانوری، منبعی برای تولید اکسیژن، گردشگاهی برای تفریح و محل مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت است. این نعمت الهی، با تولید محصولات پرارزش گوناگون، زمینه اشتغال عده بسیاری از افراد جامعه را فراهم می سازد و سبب شکوفایی اقتصاد ملی کشور می شود.

روز درختکاری یکی از روزهای سال است که در آن مردم تشویق به کاشتن نهال می‌شوند. این روز در چندین کشور گرامی داشته می‌شود. ایده اولیه روز درختکاری، توسط جولیوس استرلینگ مورتون از ایالت نبراسکا آمریکا در 10 آوریل سال 1873 پایه‌گذاری شد.

روز درختکاری معمولاً در روزهای پایانی زمستان یا روزهای نخست بهار است در جمهوری اسلامی ایران، از 15 تا 22 اسفند، با عنوان «هفته منابع طبیعی» نام گذاری شده است که نخستین روز این هفته، روز درختکاری است.

منابع طبیعی، به مواد و منابعی گفته می شود که به طور طبیعی به وجود می آید و انسان در پیدایش آنها نقشی ندارد. منابع طبیعی از نظر حیاتی به دو دسته تقسیم می شوند:

1. منابع طبیعی غیرقابل تجدید: منابع طبیعی غیرقابل تجدید پس از بهره برداری، مقدار آن کاهش می یابد و هیچ گاه به صورت اولیه برنمی گردد؛ مثل معادن و مخازن.

2. منابع طبیعی تجدید شونده: منابع طبیعی تجدید شونده در صورت مدیریت درست، پس از بهره برداری اصولی، قابلیت تجدید حیات دارند و به وضعیت اولیه برمی گردند؛ مانند جنگل ها و مراتع.

 

در روز درختکاری سعی کنید یک نهال درخت بکارید، چون اینکه می گویند با یک گل بهار نمی شود، درباره درختان صادق نیست. وجود هر درخت، سبب پاکی هوا، زیبایی محیط و آرامش خاطر انسان می شود. درختان را باید روح سبز حیات نامید. درختان افزون بر پاکی هوا، در پایداری و تقویت خاک و نیز حفظ آن در برابر عوارضی مانند سیل و نیز تأمین نیازهای غذایی موجودات، نقش بسیار مهمی دارند. فضای سبز، عاملی برای کاهش تنش های روانی است و می تواند تأثیر بسیاری در کاهش اثر آلاینده های محیطی داشته باشد.

 

روز درختکاری در برخی کشورهای جهان

-روز درختکاری در استرالیا برابر ۲۸ ژولای هر سال است.

- در الجزایر روز درختکاری برابر ۲۷ اکتبر هر سال می‌باشد.

-روز درخت کاری در بلژیک برابر ۲۱ مارس هر سال است.

- در برزیل روز درختکاری برابر ۲۱ سپتامبر هر سال است.

- روز درختکاری در چین برابر ۱۲ مارس هر سال است.

- در کاستاریکا روز درخت کاری برابر ۱۵ ژوئن هر سال است.

- روز درختکاری در مصر برابر ۱۵ ژانویه هر سال است.

- در آلمان این روز برابر ۲۵ آوریل هر سال است.

- روز درختکاری در ژاپن برابر ۲۹ آوریل هر سال است.

 

 

درختکاری در آیینه روایات

رسول اکرم صلی الله علیه و آله درباره ثواب درختکاری فرمودند: «هر که درختی را بکارد تا به ثمر برسد، خدا در عوض آن، درختی را در بهشت به او اختصاص می دهد». نیز از آن حضرت صلی الله علیه و آله است که: «هر مسلمانی که بذری بیفشاند یا نهالی بنشاند و از حاصل آن بذر و نهال، پرنده یا انسانی بخورد، برای او صدقه محسوب می شود».

امام صادق علیه السلام نیز در این باره فرمود: «ثواب شش چیز پس از مرگ مؤمن به وی می رسد: فرزندی که برای او آمرزش خواهی کند، قرآنی که از او بماند و قرائت شود، نهالی که بکارد، چاهی که حفر کند، صدقه جاریه و نیز سنت پسندیده ای که پس از وی بدان عمل شود».

 

حفاظت از درختان

درختان، جزئی از منابع طبیعی و ملی و متعلق به محیط زیستی هستند که همه افراد در آن زندگی می کنند. تک تک افراد از این سرمایه های طبیعت بهره دارند و از آن سود می برند. آنها هر لحظه از هوای لطیف و پاکیزه ای که درختان به وجود می آورند، استفاده می کنند و این تنها یکی از سودمندی های بسیار درختان است. بنابراین، می توان گفت تخریب و نابودی این منابع طبیعی، ستم در حق همگان است و حفظ درخت و دیگر منابع طبیعی، وظیفه عمومی و به سود همه ماست و بهره های معنوی فراوانی نیز دارد. در روایتی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله آمده است: «هر کس درخت موز یا درخت سدری را سیراب کند، گویا مؤمن تشنه ای را سیراب کرده است». امام صادق علیه السلام نیز درباره حفاظت از درختان فرمودند:«خداوند درخت را برای انسان آفرید. از این رو، او باید درخت را بکارد، آن را آبیاری کند و در حفظ آن کوشا باشد».

 

خطر نابودی جنگل

تخریب جنگل، سبب نابودی گونه های مختلف گیاهی و جانوری می شود و زندگی انسان را نیز به طور جدّی تهدید می کند. متأسفانه در سال های اخیر، افزایش جمعیت، توسعه شهرها، افزایش تقاضای فرآورده های چوبی و...، سبب شده است که دخالت آدمی در حیات جنگل ها فزونی یابد و از منابع طبیعی، بیش از حد بهره برداری شود. بدین ترتیب، هر روزه جنگل های بسیاری از دست می رود و زندگی انسان به مخاطره می افتد. از سوی دیگر، آسیب هایی که به محیط زیست می رسد، به دست کسانی است که از ارزش و اهمیت درختان آگاهی کافی ندارند. بنابراین، برای حفظ منابع طبیعی، لازم است همه افراد را از سودمندی های بسیار درختان و دیگر منابع طبیعی آگاه کرده، زیان های جبران ناپذیر نابودی این منابع ارزشمند و حیاتی را به آنها گوشزد نمود.

 

کاشت نهال نباید به‌صورت نمادین باشد

مهرای اسدی اشتهاردی کارشناس منابع طبیعی در آستانه روز درختکاری گفت: قطع بی‎رویه درخت یک بحران جهانی است، بحران از این لحاظ که درخت در اکوسیستم نقش حیاتی برای اکثریت قریب به‌اتفاق جانداران ایفا می‎کند و بدون آن حیات بشر به مخاطره می‎افتد.

او افزود: به دلیل اهمیت بسیار مهم و حیاتی درخت در اکوسیستم در سراسر جهان درخت‎کاری یک حرکت حیاتی و آینده‎ساز است که پشت آن برنامه‏ریزی، تبلیغات گسترده و سرمایه‎گذاری کلانی وجود دارد.

اسدی عنوان کرد: این یعنی اینکه درختکاری یک حرکت نمادین، شعاری و احساساتی نیست، درخت می‎کارند تا آینده طبیعت را بسازند. درخت می‏کارند تا بخشی از بحران نابودی درخت در جهان را جبران کنند.

این کارشناس منابع طبیعی یادآور شد: اما وضعیت درخت‎کاری در ایران جالب نیست و پشتوانه علمی ندارد. درخت‎کاری این نیست که ما صرفاً یک نهال بکاریم. این کار باید با برنامه باشد نه اینکه به‌صورت نمادین انجام شود.

او تأکید کرد: اکوسیستم در موقعیت‎های جغرافیایی تفاوت دارد ، این تفاوت باعث می‎شود هرجایی نتوان نهال کاشت. نوع نهال و گونه درخت اهمیت زیادی دارد، اهمیت از این لحاظ که باید به این موضوع توجه داشت کجا باید کاشته شود تا اقلیم و شرایط خاکی آنجا مناسب نهال باشد.

اسدی گفت: آنچه در درخت‌کاری در ایران کمتر موردتوجه قرار می‎گیرد همین مسئله کاشت نهال است. اکثر افراد به این موضوع توجه نمی‎کنند که آیا خاکی که در آن نهال می‎کارند مناسب هست و آیا مکان مناسبی برای این کار در نظر گرفته‌شده است؟

کارشناس منابع طبیعی اذعان داشت: هیچ‌کدام از این موارد مدنظر قرار نمی‎گیرد و شرایط مناسبی برای اکثر نهال‎های کاشته شده مناسب نیست. از سویی بسیاری از نهال‎ها فقط به‌عنوان یک اقدام نمادین به مرحله کاشت می‎رسند.

او ادامه داد: برای درخت‌کاری باید نگاهی علمی داشت و از متخصصان امر مشورت گرفت. نباید در هر شرایطی اقدام به کاشت نهال کرد. از این تعداد زیاد نهال‎هایی که کاشته می‎شوند چقدرشان رشد می‎کنند تبدیل به درخت می‎شوند؟ درواقع از این تعداد فقط معدود رشد و نمو دارد.

این کارشناس خاطرنشان کرد: کاشت نهال و درخت در ایران اکنون به‌صورت یک شعار است. ما شعار را باید به عمل تبدیل کنیم. باید برای آن پشتوانه قدرتمند علمی به وجود بیاوریم و سعی کنیم هزینه‎های بیشتری را به آن اختصاص بدهیم.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.