کد خبر: 164977
اتاق خبر 24 گزارش می‌دهد

دلقک بازی به سبک جوامع بی فرهنگ

نامش روی آن هست، معنی و مفهوم آن را هم همه می دانند به خصوص آنهایی که رفتار و منش خود را هسمو با آن نام و نشان می پندارند.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

فرهنگ را میگویم و هنر را، فرهنگ و هنر یک جامعه، یک کشور و یک مردم نشان درک، فهم، شعور و حتی غیرت آن ملت و کشور است.

نمی توان از یک کشور و جامعه بی فرهنگ انتظار داشت تا اخلاق مدار باشد، فهم و شعور داشته باشد و مبانی انسانیت را نیز رعایت کند، قطعاً چنین جوامعی بدون پیشینه فرهنگی هستند و بویی از لطافت هنر و فرهنگ نیز نبرده اند.

اتفاقاً چنین جوامعی که با بی فرهنگی امورات گذرانده اند، سعی می کنند جوامع با فرهنگ و هنر را تحت تأثیر بی فرهنگی خود قرار دهند.

بی بندوباری های رایج در کشورهای بی فرهنگ، در قالب زیبا و دوست داشتنی به کشورهای با فرهنگ و تمدن فرستاده می شود تا آنها نیز از بی بندوباری های جوامع بی فرهنگ بهره ببرند!

چرایی چنین اقدامی برای این است که قطعاً در صورت سکوت جوامع بی فرهنگ، این جوامع با فرهنگ و تمدن هستند که تأثیر مثبت خود را بر آن جوامع می گذارند که این اتفاق هیچگاه خوشایند مسئولین جوامع خشن و بی فرهنگ نیست.

تهاجم فرهنگی به کشور و جامعه ای همچون ایران اسلامی برای چیست؟ ایران هم تمدن غنی دیرینه دارد با فراز و فرودهای بسیار و هم آیین و مذهبی که باعث اعتلای ایران متمدن شده است.

فرهنگ ایرانی اسلامی پس از انقلاب جان گرفت و در این 40 سال گذشته تأثیر مثبت و عمیق خود را نیز بر بسیاری از جوامع گذاشته است.

همین فرهنگ است که با تهاجم و شبیخون سنگین جوامع بی فرهنگ روبرو است چرا که احساس خطر کرده و سعی دارد مقابل پیشروی آن را بگیرد.

چه بخش هایی از جامعه ای همچون ایران اسلامی هدف تهاجم و شبیخون فرهنگی دشمن است؟

همه بخش ها را شامل میشود اما شاید بیشترین بخشی که هدف قرار دارد دست اندرکاران فرهنگ و هنر یک کشور فرهنگی باشند.

زمانی که متولیان فرهنگی کشور تحت تأثیر آموزه های جوامع بی فرهنگ قرار گرفته باشند، روشن است که چه اتفاقاتی در این زمینه خواهد افتاد.

بی فرهنگی که آفت آن فساد است وارد این عرصه میشود و به سرعت نیز گسترش می یابد.

چرا این بحث را برگزیدیم؟ برای این که اکنون بزرگترین رویدار فرهنگی و هنری کشور در حال برگزاری است.

تهاجم فرهنگی

جشنواره فیلم فجر که نمادی از انقلاب اسلامی است و باید بازتاب دهنده آن اهداف و آرمان هایی باشد که برای انقلاب شد.

سی و هفت سال است که این جشنواره برگزار می شود و هر سال نیز از اهداف خود دورتر شده و رنگ و بوی کشورها و جوامع بی فرهنگ را گرفته است.

اکنون به آثار فرستاده شده به جشنواره و پخش آنها نمی پردازیم، محتوای فیلم ها اگر فرصتی دست داد بماند برای بعد، اما موضوعی که هر سال میگذرد سخیف تر و زشت تر میشود، آن بازیگران و هنرپیشگانی هستند که در فیلم ها نقش بازی کرده اند و در این نقشهای خود نیز هم شخصیت های خوب داستان بوده اند و هم بد.

همین افراد بازیگر که با اجازه مخاطبان عزیز نام هنرمند را به آنها نمی دهیم، برای اقشار جامعه به ویژه جوانان و نوجوانان میشوند الگو؛ الگوهایی که میتوانند تأثیرات خوبی بر دل و جان آن جوان و نوجوان بگذارند و هم میتوانند دل و جان آن جوان و نوجوان را مسموم کنند.

چنین اتفاقی در رفتارهای بیرونی از صحنه بازی می افتد به این معنا که آن بازیگر در فیلمی یک چهره موجه، مثبت و خوبی از خود نشان داده که البته به واسطه فیلمنامه است، اما در زندگی عادی و شخصی خود کارهایی انجام می دهد با فرهنگ و هنر ایران اسلامی بسیار فاصله دارد.

یک نمونه از رفتارهای ناهنجاری که از این بازیگران سر میزند در همین جشنواره فیلم فجر است.

بسیاری از بازیگران در این صحنه جشنواره فیلم فجر به گونه یا دیده میشوند و خود را نشان میدهند که هیچ تناسب و همخوانی با فرهنگ و هنر این مرز و بوم ندارد.

جامه ای می پوشند که حتی در همان کشوهای بی فرهنگ و هنر هم یافت نشود!!!

آیا نمیتوان چنین افراد تحت تأثیر قرار گرفته را سربازان تهاجم فرهنگی دانست؟ شاید برخی از آنها ندانند اما این ندانستن بعید است، اما در هر حال سربازانی میشوند که جوامع بی فرهنگ خواهان هستند.

تنها کافی است به جامه چنین افرادی در حاشیه جشنواره فیلم فجر توجه کنید متوجه خواهید شد که چه اوضاعی است.

نمی توان گفت که البسه بر تن بازیگرانی که ناهنجار و نامتعارف لباس پوشیده اند، در خور شأن ایران اسلامی است. اصلاً اسم اسلام را فعلاً کنار میگذاریم که البته کنار گذاشتنی نیست، اسلام در ذات و قاموس این سرزمین است، به ارزش های فرهنگی ایران اگر نگاه کنیم هیچگاه چنین پدیده ای که اکنون با تهاجم و شبیخون فرهنگی وارد کشور شده بر نمی خوریم.

چنین افرادی که خود را فرهنگی می پندارند اما تنها یک بازیگر بیش نیستند، رفتارهایشان علاوه بر تأثیر پذیری از کشورهای بی فرهنگ، نوعی مطرح کردن خود در این قالب است، شهرت و معروفیت برای همه جذاب است اما چگونه به دست آوردن این شهرت و معروفیت است که مهم است.

ملاک چیست؟ چه ناارزش هایی وارد جان و دل برخی شده است که اینگونه به فرهنگ و هنر پربار خود پشت پا می زنند و در این راه تأثیر بد خود را نیز می گذارند؟ و این تنها در نوع پوشش نیست بلکه در نوع رفتار و کردار آنها هم دیده می شود که با وجود رسانه های بسیار به ویژه فضای مجازی و کانال های ارتباطی اکنون اکثراً از آنها آگاه هستند.

متولی فرهنگ کشور اگر خود واکنشی نسبت به این رویه نداشته باشد، هر چند ظاهرش مناسب و موجه است که باید باشد، اما به نظر نمی رسد که باطنش هم مانند ظاهرش یکی باشد.

هر چه نباشد دستگاه هایی که دست اندرکار فرهنگ و هنر این کشور هستند نباید برای پایان دادن به دلقک بازی های کاری کنند؟!


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.