کد خبر: 157749
یادداشت اتاق خبر 24

آقای ظریف باید پاسخگو باشید

روشن است که قرار است پس از برجام یک آش دیگری برای ایران پخته شود.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

آنهایی که آشپز برجام بودند و دستپخت آنها اکنون به ثمر رسیده است، قرار است با روش اشپزی خاصی که دارند یک آش دیگری را برای ایران بپزند که هنوز معلوم نیست چقدر روغن روی آن خواهد ریخت.

ببینید، قرار با انجام مذاکرات هسته ای و توافقی که با آن به دست آمد چه بود؟ آیا غیر از این است که قرار بود با امضای توافق هسته ای مشکلات اقتصادی حل شود، تحریم های اقتصادی لغو شود، اوضاع اقتصادی مردم بهبود یابد و بسیاری وعده های دیگر، که همه آنها ثبت در تاریخ است.

اما اکنون که از اجرای برجام بیش از دو سال می گذرد، آن وعده های دولتمردان محقق نشده است و شاهدیم که آمریکایی ها علاوه بر خروج از برجام، تحریم های اقتصادی خود را بازگرداندند، هر چند این تحریم ها در طول اجرای برجام نیز برداشته نشده بود.

اروپا نیز بیش از 6 ماه است پس از خروج آمریکا از توافق هسته ای، با وقت کشی، زمان می خرد و هیچ اقدامی برای اجرای تعهدات برجامی خود انجام نمی دهد.

چنین وضعیتی برای جمهوری اسلامی ایران غیر قابل قبول و غیر قابل تحمل است چرا که ایران به تعهدات خود پایبند است و طرف مقابل به راحتی و بدون دردسر توافق هسته ای را زیر پا گذاشته و اجرا نمی کند.

در این میان همان دلواپسان مذاکرات هسته ای که منتقد و مخالف مذاکره با آمریکا بودند، پیش بینی درستی از آینده مذاکره و توافق داشتند و پس از خروج آمریکا از برجام نیز بر سر مذاکره با اروپا برای ادامه همکاری در برجام هشدار دادند به اروپا نیز نمی توان اعتماد کرد.

انتقادات بر این اصل سوار بود و هست که نیازی به این همه فرصت دادن به اروپا برای تصمیم گیری نیست. اگر قرار است اروپا در برجام با ایران همکاری کند و به تعهدات خود پایبند باشد، چرا این همه زمان ببرد.

مذاکره کنندگان عزیز کشورمان در پاسخ به چنی اعتقادی می گغتند که برای ایجاد ساز و کار مالی نیاز به زمان است، باید فرصت تعبیه چنین راهکاری وجود داشته باشد، اما با وجود گذشت بیش از 6 ماه از خروج آمریکا از برجام و ادامه همکاری با اروپا برای اجرای آن هنوز هیچ پیشنهاد و بسته ای از سوی اروپا به ایران برای ادامه همکاری بر سر توافق هسته ای ارائه نشده است.

چگونه می توان به این وعده های سر خرمن اعتماد کرد در حالی که آمریکا در حال بهره برداری از ابزارهای خود برای تشدید تحریم های اقتصادی علیه ایران است و اروپا نیز هیچ اقدام مثبتی انجام نمی دهد.

وقت زیادی از عمر جمهوری اسلامی صرف برجام شد، 5 سال از آن که با عمر دولت تدبیر و امید همزمان است، به مذاکره هسته ای با آمریکا و سپس به اجرتی توافق هسته ای گذشت، هزینه های زیادی برای آن پرداخت شد، هم هزینه مادی و هم هزینه های روحی و روانی، که البته مردم بار هر دو خزینه را بر دوش کشیدند.

اصرار بر یک کار اشتباه باعث شد تا شرایط به این شکل پیش برود، تا آن زمان منتقدان و مخالفان مذاکره با آمریکا متهم به کاسبان تحریم شدند و دلواپس لقب گرفتند حتی پس از آن که پیش بینی ها درست از آب در آمد، دلواپسان متهم به جنگ طلبی شدند، چرا که پس از ناکامی های برجام و تحقق نیافتن وعده های اقتصادی دولت به مردم، برای برجام دستاورد سازی شد، برچیدن سایه جنگ از سر کشور دستاوردی بود که پس از شکست در دستاوردهای اقتصادی رونمایی شد. اما آیا ایران را جنگ تهدید می کرد؟

دست اندرکاران مذاکرات هسته ای و سر تیم آنه اقای ظریف اکنون پس از گذشت بیش از 6 ماه از خروج آمریکا از برجام و ادعای پایبندی اروپا به توافق، به این نتیجه رسیده اند که اروپا اراده ای ندارد!

وزیر امور خارجه کشورمان در مصاحبه با یک رسانه عربی ضمن تأکید بر اینکه تحریم آمریکا، بر سیاست تهران تأثیر نخواهد داشت، اعلام کرد که «اروپایی‌ها هنوز آماده اجرای تعهد سیاسی و دادن بهای اقتصادی (برای حفظ برجام) نیستند.»

ظریف

آقای ظریف! کلمه هنوز برای گرفتن وقت بیشتر برای ادامه مذاکره با اروپا است؟

اگر به این نتیجه رسیده اید که اروپا آمادگی ندارد هزینه ماندن در برجام را پرداخت کند، استفاده از هنوز در جمله خود به چه معنا است؟ آیا هنوز تصور می کنید که اروپا می تواند یا می خواهد در برجام باقی بماند؟

با این حساب و با این شرایطی که بر سر برجام آمده است، چگونه میتوان به اصرارهای شما برای پیوستن به اف ای تی اف اعتماد کرد؟

اقای ظریف برای آن که نمایندگان مجلس را راضی به رأی دادن به لوایح چهارگانه اف ای تی اف کند به مجلس رفت و در آنجا از مزایای پیوستن به این سازمان گفت.

چرا موافقان توافق هسته ای و موافقان پیوستن به اف ای تی اف به این نکته توجه ندارند، با وجود تحریم های اقتصادی علیه ایران، بسته شدن سوئیفت و قطع همکاری های بانکی، پیوستن به اف ای تی اف نمی تواند سودی برای ایران داشته باشد بلکه به خاطر شرایط و قوانینی که در آن گنجانده شده، باعث وخامت اوضاع نیز می شود.

شاید در صورتی که تحریم های اقتصادی آمریکا علیه ایران وجود نداشت، سوئیفت همکاری خود را با ایران قطع نمی کرد و مراودات بانکی بین المللی نیز قطع نمی شد، پیوستن به اف ای تی اف اندکی مثبت تلقی می شد.

اما اصرار همراه با افشاگری ظریف از وجود پولشویی های کلان در کشور که بدون ارائه اسناد و مدارک مطرح شده آن هم زمانی که لایحه پیوستن به اف ای تی اف پیگیری میشود، چه مفهومی دارد؟

همزمانی ادعای ظریف درباره پولشویی در ایران با رد سی اف تی از سوی شورای نگهبان باعث شائبه است، چرا که اگر پولشویی وجود دارد چرا اکنون باید افشا و آشکار شود؟

 چرا در طول 5 سال دولت تدبیر و امید، تاکنون هیچ سخنی درباره پولشویی از زبان دولتمردان و شخص آقای ظریف گفته نشده است؟

انتقادات از وزیر خارجه به خاطر سخنانی که در مصاحبه ای در باره پولشویی گفته، اکنون از سوی همانهایی که موافق مذاکره و برجام بوده و هستند، به گروه فشار تعبیر می شوند.

رسانه های طیف سیاسی خاص به هواداری از ظریف برخاستند و گزارش هایی را در دفاع از وزیر خارجه منتشر کردند و منتقدین را گروه فشار نامیدند.

از دلواپس تا گروه فشار بر سر هسته ای و اف ای تی اف، و پافشاری بر پیوستن به این سازمان در کنار اصرار بر مذاکره با آمریکا و تعامل با او، نشانه های خوبی نیست.

باز هم پیش بینی همان گروه فشار از آینده پیوستن به اف ای تی اف درست از آبدر خواهد آمد اما چه سود که دیگر کاری نمی توان انجام داد همانطور که درباره برجام نمی توان کرد. آقای ظریف در جایگاه وزیر خارجه باید درباره برجام و اف ای تی اف پاسخگوی ملت باشد.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.