کد خبر: 152439
یادداشت اتاق خبر 24

برخی نکاتی که باید در محرم به آن توجه داشت/ عزاداری حسینی، با بصریت

عزاداری برای شهادت اباعبدالله الحسین(ع) بخشی از آیین عاشورا و محرم است و بخش دیگر آن که مهمتر است، روشنگری در عمق و محتوای نهضت حسینی است.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

این که صرفاً به عزاداری بپردازیم اما از هدف نهضت امام حسین(ع) آگاه نباشیم و در این راه جزو آن دسته ای باشیم زمانی که اباعبدالله الحسین(ع) شب هنگام با یارانش سخن گفت و بیعت خود را برداشت و برخی او را در تاریکی شب ترک کردند، تفاوتی با آن افرادی که امام را تنها گذاشتند و رفتند و یا حتی با مردم کوفه که نامه نوشتند و امام را دعوت کردند نخواهیم داشت.

قیام امام حسین(ع) نکته های فراوانی در خود دارد که باید در باره آنها مطالعه کرد، باید پای منبر سخنرانانی نشست که واقعه کربلا و عاشورا را به خوبی تحلیل می کنند و با بیان خود مردم را آگاه می سازند.

امام حسین (ع) در روز عاشورا فریاد می زند «هل من ناصر ینصرنی» این جمله نه از ناتوانی و ضعف است بلکه فریادی است در دل تاریخ که از سال 61 هجری قمری تاکنون ادامه داشته و به گوش می رسد.

حسین بن علی (ع) می دانست که در آن معرکه خونبار که اشقیا و سپاهیام یزید برپا کرده بودند کسی جز همان یارانش، یار و یاور دیگری نبوده اما فریاد می زند و یاریگر می طلبد و این یاران حسین (ع) در این 1400 سال اکنون و پس از انقلاب اسلامی ایران رشد کرده اند و نشان دادند که یاران واقعی نهضت حسینی هستند.

باور این حقیقت که آرمان های قیام اباعبدالله الحسین (ع) در انقلاب اسلامی تجلی یافته، حساسیت ولایتمداری و تبعیت از رهبری را افزون می کند.

مردمی که پشتیبان ولی و امام خود نباشند، سرنوشتی جز سرنوشت مردمانی همچون مردم کوفه نخواهند داشت.

هشت سال دوران دفاع مقدس مقابل ارتشی قوی با تجهیزات کامل نظامی با اعتقاد جوانان ایران اسلامی به نهضت امام حسین (ع) با پیروزی به پایان رسید و سرنوشت صدام آنگونه رقم خورد که انتظار می رفت.

 

بصیرت

 

امروز آغازین روز گرامیداشت هفته دفاع مقدس است که 8 سال از عمر این انقلاب به جنگ اختصاص داشت، جنگی نابرابر با کمترین امکانات و تجهیزات نظامی و تسلیحاتی مقابل رژیمی که قدرت های شرق و غرب آن زمان از او حمایت مالی و تسلیحاتی می کردند.

اگر نبود اعتقادات مذهبی و عشق به حسین بن علی (ع) باید یقین بدانیم که کار جنگ آنگونه که با پیروزی و نابودی صدام به پایان رسید، نمی بود، بلکه با نابودی ایران و انقلاب تمام می شد.

مردم ایران و جوانان این مرز و بوم به ندای حسینی پاسخ دادند و آن را به مرحله اجرا گذاشتند. از این پس هم باید اینگونه باشد، مردم ایران درس استقامت و پایداری را از نهضت امام حسین(ع) گرفته اند و اگر در این میان برخی عوامل سعی دارند تا وجهه این نهضت را با سیاه نمایی تخریب کنند، نباید تحت تأثیر آن قرار بگیرند که سال هاست این روش از سوی دشمنان بوده و ادامه دارد.

هدف نابودی محرم، عاشورا و کربلا است، چرا که این ویژگی در تشیع است که باعث شده تا دشمنان و خناسان احساس خطر کنند.

دشمنان به خوبی درک کرده اند که راه مقابله با جمهوری اسلامی ایران که الهام گرفته از نهضت اباعبدالله الحسین (ع) است، ایجاد شک و شبهه و شائبه در دل مردم نسبت به محرم و عاشورا است.

برای همین است که محرم و عاشورا نکته های زیادی دارد که نه تنها در ایام محرم بلکه در روزها و ماه های غیر از محرم نیز باید به آنها توجه کرد.

مثلاً به این نکته که ابن زیاد هنگامی که راهی کوفه شد با خود هیچ لشگری و نیرویی به همراه نداشته بلکه با لباس مبدل شبیه لباس امام حسین وارد کوفه شد، آن هنگام که او وارد کوفه با آن ترفند شد، مسلک بن عقیل سفیر اباعبدالله الحسین (ع) در این شهر حضور داشت و مردم با او بیعت کرده بودند.

و این اقدام او نشان از نفوذ دشمن در لباس خودی دارد که احتمال آن می رود اکنون نیز وجود داشته باشد و دارد.

ابن زیاد زمانی که به دار الحکومه رسید به عوامل نفوذی خود دستور داد که در میان مردم شایعه بیندازند که سپاه بزرگی از سوی شام با فرمان یزید به سوی کوفه روانه شده است که قصد دارند مردم کوفه را به خاطر بیعت با امام حسین (ع) قتل عام کنند.

مردم بدون تحقیق و بررسی از این شایعه، وحشت زده شدند و حتی علیرغم این که دوستداران امام حسین (ع) سعی کردند تا فریب ابن زیاد را به مردم یادآور شوند، اما آنها پشت به امام حسین کردند و رو به یزید بردند.

ابن زیاد با زر و سیم و سکه های فراوانی وارد کوفه شده بود، او علاوه بر تهدیدات دروغین اقدام به خریدن افراد با نفوذ کوفه نمود تا از آنها برای فریب مردم بهره ببرد.

خواص زر پرست کوفه، دین را به دنیا فروختند و امام زمان خود را تنها گذاشتند و باعث شدند تا مردم نیز به سوی یزید گرایش پیدا کنند.

زیان خواص در جوامع اسلامی بیشتر از مردم عادی جامعه است چرا که آنها بر روی مردم تأثیر می گذارند به همین خاطر است که باید در شرایط خاص مردم درباره مواضع برخی خواص تعمق و تعقل بیشتری کنند. چرا که تشخیص حق و باطل در اوضاع کنونی نیازمند دقت زیادی است.

اکنون با این اوصاف چنین شرایطی در جامعه ایا نمی تواند به وجود بیاید؟ تکلیف چیست؟ چه باید کرد؟

آنچه که بازگو شد بخشی از آن تکلیف چیست و چه باید کرد است که اگر آگاهی و بصیرت در جامعه افزایش داشته باشد، قطعاً هیچ اتفاقی برای ایران و انقلاب اسلامی نخواهد افتاد. اکنون شباهت هایی دیده می شود و مهمترین آن ولایتمداری است.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.