کد خبر: 127965
یادداشت اتاق خبر 24

اگر ایران پایبند برجام باشد آخر دنیا نمی‌شود!

این که از سوی برخی مسئولین گفته می شود اگر آمریکا از برجام بیرون برود دنیا به آخر نمی رسد یا اگر اروپا هم از توافق هسته ای بیرون برود همینطور چه پیامی دارد؟!
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

مذاکرات هسته ای که شکل گرفت، محور آمریکا شد، در واقع دولت تدبیر و امید گره گشای پرونده هسته ای ایران را دستان کدخدا می دانست به همین خاطر در جریان مذاکرات هسته ای در مدت 2 سال مسئولین ایران و آمریکا دیدارها و مذاکرات دوجانبه زیادی برگزار کردند.

اعتقاد اعضای تیم هسته ای و دولت بر این بود که در جریان مذاکرات هسته ای با 1+5 این آمریکا است که حرف آخر را می زند، البته شاید این برداشت درست یا نادرست باشد، اما بسیاری از تحلیلگران سیاسی اهمیت دادن به آمریکا در جریان مذاکرات را اشتباه می دانستند.

حتی برای نخستین بار پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به خاطر مذاکرات هسته ای رئیس جمهور دو کشور گفت وگوی تلفنی انجام دادند.

این گفت وگوی تلفنی که مهر ماه 92 و در جریان سفر رئیس جمهور کشورمان به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل انجام شد بازتاب های زیادی داشت.

نکات زیادی از محتوای گفت وگوی اوباما با روحانی منتشر نشد و بیشتر باعث ایجاد حاشیه هایی شد از جمله این که جدال بر سر این آغاز شد که کدام رئیس جمهور پیشقدم تماس تلفنی بوده است یا این که آن را یک اتفاق مهم تاریخی در روابط دو کشور دانستند.

چند روز پیش از تماس تلفنی اوباما با روحانی، محمد جواد ظریف و جان کری در نیویورک دیدار و گفت وگو کردند. این دیدار و گفت وگو نیز برای نخستین بار اتفاق افتاد و بازتاب زیادی در رسانه های داخلی و خارجی داشت.

تیترهای برخی روزنامه های داخلی نشان از رضایت آنها داشت، نوعی شوق و ذوق زدگی در این تیترها دیده می شد.

 

محمد جواد ظریف و جان کری

 

علاوه بر این که صفحه اول بیشتر روزنامه های هوادار دولت مزین به عکس دیدار ظریف و جان کری شده بود، تیترهای این روزنامه ها به گفت وگوی تلفنی روحانی و اوباما اختصاص یافت، «تلفن دقیقه 90 اوباما به روحانی»، «تماس تاریخی در پرواز بازگشت»، «جهان غافلگیر شد»، «ایران و آمریکا در یک قاب» و تیترها و گزارش های آب و تاب دار در این زمینه که نشان از ذوق زدگی آنها داشت.

اما آمریکای غیر قابل اعتماد، بار دیگر بی اعتمادی خود را ثابت کرد، اکنون پس از گذشت 2 سال از اجرای توافق هسته ای، آمریکایی ها به وعده های خود عمل نکرده اند و همپیمانان خود را نیز از برقراری روابط اقتصادی با ایران منع می کنند.

اروپا نیز در این مدت هر چند تلاش کرده خود را پایبند به توافق هسته ای نشان دهد و از آن دفاع کند، اما عملاً اقدامی انجام نداده است.

رفتارهای آمریکا علیه برجام باعث شد تا دولت نیز واکنش هایی از خود داشته باشد، ابتدا بار دیگر یک سیاست اشتباه را در پیش گرفت. دولت تدبیر و امید گفت که اگر آمریکا از برجام بیرون برود ما «برنامه جامع اقدام مشترک» را با اروپا ادامه می دهیم.

در واقع دولت با این موضعگیری میخواست بگوید برای ما آمریکا اهمیتی ندارد و اگر او هم نباشد ما برجام را با اروپا ادامه می دهیم، در حالی که دو کشور دیگر که در معادلات جهانی تأثیر گذار هستند در گروه 1+5 حضور دارند، روسیه و چین.

آمریکا روز به روز به دشمنی های خود با برجام و در واقع با ایران افزود و اکنون که دو سال از اجرای توافق هسته ای می گذرد، میتوان گفت از روح و جان توافق هسته ای چیزی باقی نمانده است!

آمریکا را باید در ماجرای برجام تمام شده حساب کرد، چرا که دولت این کشور هیچ علاقه ای به این توافق ندارد و آن را برای فشار و تهدید بیشتر علیه ایران به کار می برد.

حال بر اساس محتوای برجام آیا می توان این توافق را بدون آمریکا هم ادامه داد بحث و موضوعی مهم است.

پس از آن که دولت محترم با شنیدن ساز مخالف آمریکا علیه برجام، اروپا را جایگزین کرده بود، بدون این که توجه داشته باشد هنگام مذاکرات چه اهمیتی به جایگاه این کشور داده بود، برجام بدون آمریکا را مطرح کرد، اما پس از چندی سیاست خود را تغییر داد و گفت آمریکا هم باید در برجام باقی بماند، هر یک از اعضای گروه 1+5 از برجام خارج شوند، این توافق بین المللی از درجه اعتبار ساقط است. سیاست همه یا هیچکس.

البته چنین سیاستی درست بود و از ابتدا نیز دولت باید چنین موضع گیری می کرد.

اما چرا برای برجام و باقی ماندن کشورهای عضو 1+5 در آن تضمین قرص و محکمی وجود ندارد؟

آن زمان که منتقدین میگفتند تضمین های لازم برای توافق هسته ای گرفته شود و حتی رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز درباره تضمین گرفتن از طرف مقابل تأکید کردند، اعضای تیم هسته ای امضای جان کری پای توافق را تضمین آن اعلام کردند.

همان زمان هم اعضای تیم هسته ای و دولت تدبیر و امید می گفتند که اگر آمریکا از برجام بیرون برود آخر دنیا نیست و اکنون نوبت به اروپا رسیده است.

نشانه هایی دیده می شود که اروپا نیز با آمریکا همراه است اما اندکی ظاهر خود را حفظ کرده و هنوز همراهی کامل خود را با آمریکا نشان نداده است.

 

برجام

 

به همین خاطر به نظر می رسد که مسئولین دولت در حال آماده ساختن افکار عمومی به خروج اروپا از برجام هستند. چرا که همان سخن که اگر آمریکا از برجام بیرون برود دنیا به پایان نمی رسدريال برای اروپا نیز کاربرد پیدا کرده است.

یکی از اعضای تیم هسته ای آقای مجید تخت روانچی که اکنون معاون سیاسی دفتر رئیس جمهور است در گفت وگویی با یکی از خبرگزاری های کشور گفته است؛ «اگر اروپا نیز به برجام عمل نکند، آخر دنیا نمی شود.»

اگر قرار بر این بود که امضا کنندگان توافق هسته ای یا بهتر بگوییم «برنامه جامع اقدام مشترک» رفته رفته از آن خارج شوند و به تعهدات بین المللی خود پایبند نباشند، پس چرا مذاکرات انجام شد و چرا ایران تعهدات خود را پیش از آن که طرف مقابل به تعهدات خود عمل کند اجرا کرد؟

اگر به همین گونه پیش برود، تا چند روز و چند ماه آینده دست اندرکاران هسته ای خواهند گفت اگر روسیه یا چین هم از برجام خارج شوند و به آن عمل نکنند آخر دنیا نمی شود و ما همچنان خود را به برجام متعهد می دانیم و یک تنه در حال اجرای توافقی هستیم که از آغاز تاکنون هیچ نفعی برای کشور نداشته است! و نه آسمان به زمین خواهد آمد و نه دنیا به آخر خواهد رسید. اگر اعضای تیم هسته ای و دولت چنین دیگاهی دارند بگویند چرا توافق کردند و باعث محدودیت های زیاد در چرخه هسته ای کشور شدند؟! اگر ایران به برجام پایبند باشد دنیا به آخر نمی رسد!