يكشنبه, 27 آبان 1397 :: Sunday, 18 November 2018
کد خبر: 140860
یادداشت اتاق خبر24

"خودباختگی" به سادگی نوشتن یک نامه

به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

به نظر می رسد درباره جمعی از مدعیان اصلاح‌طلبی به همراه چند تن از اعضای نهضت آزادی و برخی گروهک‌های برانداز مقیم خارج  که نامه تسلیم‌طلبانه‌ای امضا کرده و خواستار مذاکره با دولت ترامپ شده‌اند بیشتر از اینکه به محتوای نامه پرداخته شود بهتر است تیپ شناسی نویسندگان آن بررسی گردد.

 

"خودباختگی" به سادگی نوشتن یک نامه

 

نویسندگان این نامه تسلیم‌طلبانه با ادعای «از دست رفتن فرصت مناسب دولت باراک اوباما» از مسئولان تصمیم‌گیر نظام خواسته‌اند «فارغ از جنگ‌های روانی کاخ سفید با یک تصمیم ملی اعلام کند که حاضر به انجام مذاکرات بدون قید و شرط با آمریکاست تا قدمی در راه‌حل مشکلات و اختلافات برداشته شود». در این بیانیه تاکید شده که این مذاکرات «می‌تواند با قدرت و از موضع حفظ منافع ملی دنبال شود» و «در صورت هرگونه زیاده‌خواهی یا عدم ارایه تضمین برای پابرجا ماندن تعهدات، راه بازگشت همیشه باز است».

این نامه شباهت بسیار زیادی به نامه نمایندگان مجلس ششم به رهبری دارد. نامه‌ای که به جام زهر مشهور شد.

طیف نویسنده نامه تا چندی پیش در توجیه شکست و ناکامی برجام، تقصیرها را گردن ترامپ می‌انداختند و او را دیوانه و تافته ‌ای جدابافته از حاکمیت آمریکا معرفی می‌کردند تا مردم از یاد ببرند که دموکرات‌ها و جمهوری ‌خواهان در کنگره (سنا و مجلس نمایندگان) و دولت آمریکا، درباره دشمنی با ملت ایران متفق‌القولند؛ حتی اگر سر موضوعات دیگر اختلاف نظر داشته باشند.

اما حالا همین‌ها وسوسه می‌کنند که راه طی شده و به بن‌بست خورده اعتماد به شیطان بزرگ را دوباره و چندباره تجربه کنیم و این بار در حوزه امنیت ملی و توان بازدارندگی امتیازاتی را به غرب بدهیم و مشتی وعده جدید بگیریم تا مشکلات داخل را حل کنیم؛ در حالی که تمام وعده‌های قبلی دروغ از آب در آمده یا برعکس عمل شده‌اند.

دل باختگی به غرب و مسخ وعده های رنگین آن شدن تا کی؟ چقد باید هزینه داد تا سر آقایان از چپ و راست به زیر پایشان بیافتد؟ این روزها بیشتر از هر موقع دیگر به این نتیجه میرسیم که اگر نیمی از این نگاه غربی به داخل بود، وضعیت از چیزی که امروز در حال تحمل کردن آن هستیم به مراتب بهتر و خوشایندتر بود.

توجه و نگاه به داخل مرزها و استفاده از ظرفیت ها و توانمندی های جوانان با استعداد و پرتلاش ایران اسلامی بی شک می تواند،‌سنگ های بزرگی را از مسیر جای انقلاب جمهوری اسلامی بردارد ،‌که این امر طی سالهای گذشته در هشت سال دفاع مقدس، ‌دوران سخت تحریم های ظالمانه به طور کامل خود را نشان داده است.

جوانان ایران زمین به خوبی نشان داده اند که با توجه و مدیریت دقیق و منظم می توانند اقدامات و فعالیت های خوبی را انجام دهند و کشور را از نیاز به منابع و کمک های بیگانگان بی نیاز کنند. امری که در صنایع دفاعی طی سالهای اخیر قدرت خود را به جهانیان نشان داده است.

اگر کمی حافظه مان کار کند، حتما تواصی رهبری را فراموش نکرده ایم. تاکید مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه نامزدهای انتخاباتی به مردم قول بدهند که نگاهشان به ملت ایران است نه بیرون مرزها، بی دلیل نبود.

مطمئنا راه برون رفت کشور از مشکلات و شرایط سخت نگاه و تکیه بر جوانان ایران اسلامی و داخل مرزها می باشد و این امر طی سالهای گذشته بارها و بارها به اثبات رسیده است.

باید برای پیشرفت و توسعه کشور از ظرفیت ها و توانای های داخلی بهره جست و اینگونه نباشد که برخی فکر کنند که برای رشد و ترقی باید حتما بیگانگان به ما اجازه دهند، چرا که آنها به دنبال منافع و کسب سود برای خود می باشند.

علاج مشکلات کشور، اقتصاد مقاومتى است. علاج مشکلات کشور را - چه مشکلات اقتصادى، چه مشکلات سیاسى - بیرون از این مرزها نمی‌شود پیدا کرد.

خطر بزرگ آن است که با نگاه به بیرون و امید بستن به مذاکرات، نه تنها از رفتن به سمت راه حل های اساسی برای ریشه کن کردن مشکلات بازمانیم بلکه شرایط را برای تشدید فشار های خارجی به اقتصاد کشور بیش از گذشته، به دست خود فراهم سازیم.

واقعیت آن است که بخشی از مردم با مشکلات اقتصادی جدی روبه رو شده و این مشکلات اقتصادی، بر بسیاری از ابعاد زندگی آنان اثر منفی گذاشته است. با پذیرش این واقعیت، عقل و شرع حکم می کند تا دولتمردان و مسئولان برای حل این مشکلات، چاره اندیشی نموده و فشار های اقتصادی و معیشتی را که بر دوش مردم سنگینی می کند، کاهش دهند.به هر حال، برخی از مشکلات اقتصادی کشور، دارای منشأ خارجی مانند تحریم ها بوده و برخی از این مشکلات، ریشه در داخل دارد. تفاوت اساسی در نگاه ها به نقطه تمرکز برمی گردد. برای حل مشکلات باید روی کدام راه حل درونی یا بیرونی تمرکز کرد؟ به عبارت دیگر، ریشه اصلی مشکلات، داخلی یا خارجی است؟ در اینجا دو نگاه در کشور شکل گرفته است؛ دیدگاهی معتقد است که مشکلات کشور، ریشه در سیاست خارجی کشور و نحوه تعامل ما با دنیا و به ویژه غربی ها دارد. دیدگاه دیگر معتقد است که مشکلات کشور، عمدتاً داخلی بوده و باید برای حل آن به صورت اساسی به داخل توجه کنیم.

کسانی که ریشه مشکلات کشور را در سیاست خارجی و مقوله تحریم ها ارزیابی می کنند، تجدید نظر در سیاست خارجی و اصلاح رابطه با امریکا از طریق مذاکره را، به عنوان راه حل اساسی مورد توجه قرار داده، معتقدند تا ایران با امریکا رابطه برقرار نکند، نمی تواند بر مشکلات اقتصادی غلبه نماید. در نقطه مقابل کسانی که ریشه مشکلات اقتصادی را در ساختار های داخلی می بینند، نگاه به بیرون را نه تنها غیرمفید، بلکه همراه با مخاطراتی برای استقلال، عزت ملی و منافع و امنیت ملی کشور ارزیابی می کنند.

این جریان به طرق مختلف سعی در القای این مطلب به افکار عمومی دارد که مشکلات اقتصادی کشور به خاطر قطعی رابطه با امریکا بوده و باید با برطرف کردن موانع سر راه ارتباط با امریکا، از طریق برقراری رابطه، مشکلات را حل نمود. این نگاه یک نگاه عمدتاً سیاسی بوده و اهداف سیاسی را دنبال می کند. بررسی های دقیق نشان می دهد، عمده صاحب نظران اقتصادی ایرانی و غیر ایرانی آشنا با اقتصاد ایران، ریشه اصلی مشکلات اقتصادی کشورمان را داخلی ارزیابی می کنند.

آنچه غرب و خصوصاً امریکا به صورت عملی از ملت ایران و جمهوری اسلامی انتظار دارد، دست شستن از اعتقادات، باور ها، ارزش ها، استقلال و عزت ملی از یک طرف و همراه شدن با آنان در راستای تأمین منافعشان از طرف دیگر می باشد. البته غربی ها، این خواسته ها را در قالب مفاهیمی چون «رعایت حقوق بشر»، «عدم حمایت از تروریسم»، «توقف فعالیت های هسته ای نظامی» و... دنبال می کنند. بنابر این، غرب سلطه گر، همچنان در فکر تجدید سلطه خود بر ملت ایران است.

انتهای پیام

اتاق خبر انتها

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
x